Cruises naar Puerto Vallarta

Een vissersdorp dat door een filmschandaal beroemd werd

Er komen 401 reizen langs in Puerto Vallarta en er vertrekt er geen enkele. Tot 1963 was dit een plaats waar vrijwel geen buitenlander kwam: een dorp met onverharde straten waar van vis en zout werd geleefd.

Dat veranderde toen regisseur John Huston besloot hier een film op te nemen, in een baai even ten zuiden van het dorp. Er was geen weg heen; de ploeg moest met bootjes.

De hoofdrolspeler was Richard Burton, en zijn geliefde Elizabeth Taylor kwam mee. Beiden waren op dat moment nog met iemand anders getrouwd, en de wereldpers kwam erop af.

Wekenlang stonden er berichten over die twee in kranten over de hele wereld, met de naam van deze plaats erboven. Toen de ploeg vertrok, was het dorp een bestemming geworden, en dat is het gebleven.

Het huis dat Burton voor Taylor kocht staat er nog, met een roze brug over de straat die hun twee huizen verbond. Het ligt in de oude wijk en is te bekijken.

Een baai waar walvissen komen kalveren

De Bahía de Banderas is een van de grootste baaien van Amerika: ruim honderd kilometer kustlijn en op sommige plekken bijna een kilometer diep.

Die diepte vlak bij de kust is ongewoon en heeft een gevolg. Van december tot maart komen bultruggen hierheen vanuit de noordelijke Stille Oceaan om te paren en jongen te krijgen, en ze blijven daarbij dicht onder de kust.

Je ziet ze dan vanaf het strand, vanaf het dek en zeker vanaf een boot. Ze springen, slaan met hun staart en de mannetjes zingen; onder water is dat met een hydrofoon te horen.

Er gelden regels over hoe dicht een boot mag komen en hoe lang die mag blijven. Wie een tocht boekt, kiest een aanbieder met vergunning.

Ook zonder walvissen zit de baai vol leven: dolfijnen het hele jaar, mantaroggen en in de zomer zeeschildpadden die op de stranden eieren leggen.

Het strand dat door bommen is ontstaan

Voor de monding van de baai liggen de Islas Marietas, twee onbewoonde eilandjes met een verhaal dat je niet verzint.

Begin twintigste eeuw gebruikte het Mexicaanse leger ze als oefenterrein voor bombardementen. Een van die inslagen sloeg een gat in het dak van een holte, en daaronder bleek een strand te liggen: een cirkel wit zand op de bodem van een krater, met de zee die er door een tunnel in loopt.

Dat strand is jarenlang een geliefde bestemming geweest, tot het koraal eronder door de drukte werd vernield. Sindsdien mogen er per dag maar een beperkt aantal bezoekers in, op tijdsloten, met zwemvest en zonder zonnebrand, en op sommige dagen helemaal niet.

Je komt er alleen zwemmend door de tunnel, en die is bij hoog water niet begaanbaar. Boek dus alleen via een aanbieder met vergunning en houd er rekening mee dat het kan afvallen.

De eilanden zelf zijn nationaal park en broedgebied voor blauwvoetgenten. Wij hebben de tarieven, reistijden en openingstijden niet ter plaatse gecontroleerd.

De stad achter de boulevard

De cruiseterminal ligt ongeveer vijf kilometer ten noorden van het oude centrum, dus je neemt een taxi of de bus.

Waar je heen gaat is de Malecón, een boulevard van anderhalve kilometer langs zee waar een reeks bronzen beelden staat. Het bekendste is een zeepaardje met een jongen erop, dat het zinnebeeld van de stad is; het huidige beeld is een kopie, want het origineel is in de jaren zestig door een storm in zee verdwenen en pas veel later teruggevonden.

Achter de boulevard ligt de oude stad met kinderkopjes, en daarboven de kerk met een kroon op de toren die naar de kroon van keizerin Charlotte is gemodelleerd. Die kroon is in 1995 door een aardbeving gesneuveld en vervangen door een lichtere van glasvezel.

Ten zuiden ligt de Zona Romántica, een wijk met smalle straten die geldt als een van de meest open plekken van Latijns-Amerika voor lhbti-reizigers; dat is hier al decennia zo en het is aan het straatbeeld te zien.

Achter de stad komt de Sierra Madre tot vlak bij zee, met jungle, rivieren en watervallen op een half uur rijden.

In de zomer vaart de vloot in Alaska

Januari telt 61 reizen, december 59 en november 56. Mei telt er 6, juni 7 en juli 8.

Die dip komt niet door het weer maar door de schepen: de vloot van de Amerikaanse westkust verhuist in mei naar Alaska en komt in september terug. Wel valt de regentijd hier van juni tot oktober, met korte zware buien in de namiddag.

247 van de 401 reizen duren zes tot negen dagen en 137 vijftien dagen of langer; dat laatste zijn de tochten naar het Panamakanaal en langs de kust van Midden-Amerika.

Ze vertrekken uit Los Angeles (205), San Diego (60) en Long Beach (51). De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Los Angeles, CA, Cabo San Lucas, Mazatlan en San Diego, met Cabo San Lucas op 340.

Waar je op moet letten

• De terminal ligt vijf kilometer van het oude centrum.
• Walvissen van december tot maart, dicht onder de kust.
• Het verborgen strand kent dagelijkse limieten en kan afvallen.
• Mei tot augustus is dun, want dan vaart de vloot in Alaska.
• Boek watertochten met vergunning; daar wordt op gehandhaafd.