Cruises naar Phu My

De haven heet Phu My, de bestemming is Ho Chi Minh-stad

Er komen 189 reizen langs in Phu My, en vrijwel niemand komt hier voor Phu My.

Dit is een industriehaven met containerterminals en een raffinaderij, aangelegd in de jaren negentig aan de monding van de Thi Vai. Er is geen stad, geen boulevard en geen bezienswaardigheid; wat er is, is een kade waar zeeschepen kunnen liggen.

De reden dat er zoveel schepen komen ligt tachtig kilometer verderop. Ho Chi Minh-stad, het vroegere Saigon, heeft geen zeehaven die grote cruiseschepen aankan, en Phu My is de dichtstbijzijnde plek waar dat wel lukt.

Reken op anderhalf tot twee uur rijden per richting, en op meer bij verkeer. Dat is de belangrijkste beslissing van deze havendag: wie de stad wil zien, is vier uur onderweg.

De rederijen zijn Princess Cruises, Costa Cruises, Holland America Line en Celebrity Cruises en de schepen die hier het vaakst liggen zijn Costa Deliziosa, Diamond Princess, Mein Schiff 6 en Sapphire Princess. Wat er verder op dezelfde reizen staat is Singapore, Hongkong, Laem Chabang en Ko Samui.

Wat je in Ho Chi Minh-stad ziet

De stad telt met de omliggende districten ruim negen miljoen inwoners en is het economische hart van Vietnam.

Het vaste programma is compact en ligt in het eerste district bij elkaar. Het Onafhankelijkheidspaleis is het gebouw waar op 30 april 1975 een Noord-Vietnamese tank door het hek reed, wat het einde van de oorlog markeerde; het is sindsdien niet meer veranderd, met de vergaderzalen, de bunker en de communicatiekamer zoals ze die dag waren.

Op tien minuten lopen staat het oorlogsmuseum. Dat is zwaar: er hangen foto's van de gevolgen van napalm en van het ontbladeringsmiddel dat de Amerikanen boven het zuiden verspreidden, met de gevolgen voor de generaties erna. Er staan Amerikaanse tanks en vliegtuigen op de binnenplaats.

Daarnaast staan de kathedraal van Notre-Dame, in 1880 opgetrokken met bakstenen die uit Marseille zijn aangevoerd, en het postkantoor ernaast, met een gewelf van staal dat aan een negentiende-eeuws station doet denken.

De markt van Ben Thanh is het derde vaste punt: een hal uit 1914 met honderden kramen waar hard wordt onderhandeld en waar het benauwd is.

Wie iets anders wil: het district Cholon, de Chinese wijk, met tempels waar spiraalvormige wierook aan het plafond hangt en met een groothandelsmarkt die minder op toeristen is ingesteld.

De tunnels van Cu Chi

Vijftig kilometer ten noordwesten van de stad ligt het gangenstelsel dat de oorlog aan Vietnamese kant zichtbaar maakt.

De tunnels van Cu Chi vormden een net van tweehonderdvijftig kilometer op drie niveaus, gegraven met de hand in de harde leemgrond. Er waren slaapruimtes, keukens, ziekenzalen en werkplaatsen; er hebben mensen jaren ondergronds geleefd.

De ingangen zijn twintig bij dertig centimeter, afgedekt met een luik dat onder de bladeren verdwijnt. Bezoekers mogen een stuk doorkruipen dat is verbreed voor westerse afmetingen, en dat is nog steeds nauw en donker.

Wat er wordt getoond zijn ook de vallen: bamboepennen in kuilen, deuren die openklappen, mechanismen die met eenvoudige middelen zijn gemaakt. De uitleg is nadrukkelijk vanuit één kant verteld en dat is goed om te weten.

Er is een schietbaan waar tegen betaling met oorlogswapens kan worden geschoten. Dat is voor veel bezoekers de reden om na de tunnels door te lopen.

Reken vanaf de haven op tweeënhalf uur rijden per richting. Dit past alleen als het schip lang blijft liggen en het wordt zelden gecombineerd met de stad.

Wat er dichterbij ligt

Niet elke aanloop hoeft in de bus te eindigen, en er zijn twee alternatieven binnen een half uur.

Vung Tau ligt op twintig kilometer en is de badplaats van Saigon: een schiereiland met stranden, een vuurtoren en een Christusbeeld van tweeëndertig meter op de berg, waar je via achthonderd treden naartoe klimt en dat uitkijkt over de zee. Er zijn Franse villa's uit de koloniale tijd en er wordt vis gegeten aan de boulevard.

Ten tweede is er de streek zelf. Rond Phu My liggen rubberplantages en rijstvelden, en er zijn excursies naar een dorp waar rijstpapier en rijstwijn worden gemaakt.

In Long Son, vlakbij, staat een houten huizencomplex uit 1900 van een religieuze gemeenschap die een eigen leer aanhangt, met meubels van parelmoerinleg en een eigen begraafplaats.

Wie helemaal niet weg wil: bij de haven staat weinig. Er is een terminalgebouw met een winkel en een geldwisselkantoor, en daarbuiten begint het industrieterrein.

Dat maakt de keuze op deze havendag scherper dan elders: of je zit vier uur in de bus voor de stad, of je blijft binnen een half uur van het schip.

Wat je moet weten voor je van boord gaat

Vietnam vraagt van Nederlandse bezoekers een visum, en voor cruisepassagiers gelden aparte regels.

In de praktijk regelt de rederij een collectieve toestemming voor bezoek aan wal, waarbij je met de scheepskaart en op de passagierslijst het land in mag. Wie op eigen gelegenheid wil reizen of ergens anders in of uit wil stappen, heeft een eigen visum nodig; ga dat vooraf na en laat het niet tot de dag zelf liggen.

De munt is de dong en die telt in grote getallen: een euro is tienduizenden dong. Amerikaanse dollars worden op veel plekken aangenomen, vaak tegen een ongunstige koers.

Onderhandelen hoort erbij op de markt en in de winkels; in restaurants en supermarkten niet. Begin rond een derde van de vraagprijs.

Het verkeer in Ho Chi Minh-stad bestaat uit miljoenen scooters. Oversteken doe je door rustig en met een constante snelheid door te lopen zonder te stoppen; het verkeer stuurt om je heen. Blijf niet halverwege staan.

Drink geen kraanwater en let op ijsblokjes buiten de betere zaken. Het eten op straat is uitstekend; kies een kraam waar het druk is.

Wanneer de schepen komen

Januari telt 62 reizen, februari 40 en december 26. Van april tot en met oktober komt hier weinig langs.

Dat is het Aziatische cruiseseizoen, dat in de noordelijke winter loopt. Het weer sluit daarop aan: van december tot april is het droog met vijfentwintig tot tweeëndertig graden, en van mei tot november valt de moesson met buien in de middag.

Die buien duren zelden lang en het is dan vochtig en zwaar. De ergste maanden voor regen zijn juni tot september.

Rond het maanjaar valt Tet, het Vietnamese nieuwjaar, eind januari of in februari. Dan is het land in feeststemming, zijn veel zaken enkele dagen dicht en is het verkeer nog drukker dan anders; kijk wanneer dat valt als je aanloop in die weken zit.

De kade in Phu My is een gewone vrachtkade zonder terminal voor passagiers. Er wordt een tent of een loods ingericht en er staan bussen en taxi's klaar.

Spreek bij een taxi de prijs vooraf af of gebruik een taxibedrijf met meter. Ga niet mee met een chauffeur die je aanspreekt in de haven zonder afspraak over de terugweg; de laatste inschepingstijd is hard en tachtig kilometer is ver.