Cruises naar Elephant Island

Achtentwintig reizen langs het eiland waar tweeentwintig mannen bleven

Elephant Island staat bij ons met 29 boekbare reizen en met nul vertrekken. Dat klopt: dit is een onbewoond, vrijwel volledig met ijs bedekt eiland ten noorden van het Antarctisch schiereiland.

Onze coordinaten staan op eenenzestig komma twee graden zuiderbreedte en vijfenvijftig komma twee west, en dat is het eiland zelf. Voor een plek zonder enig adres is dat netjes vastgelegd.

Aan land kom je hier vrijwel nooit. De kust is steil, er staat bijna altijd branding en er is geen beschutte plek om een zodiac neer te zetten; wat je krijgt is uitzicht vanaf het dek.

De volgorde in de reisbeschrijvingen laat zien waar dit op de route zit. Tien reizen komen hier binnen na Paradise Bay en negen na Zuid-Georgie; erna volgt tien keer Antarctica en tien keer Port Stanley.

De buurhavens zijn Buenos Aires, Puerto Williams, Ushuaia en Puerto Madryn. Dat is het klassieke rondje: vanaf Argentinie of Chili naar de Falklands, dan Zuid-Georgie, dan het schiereiland, en dit eiland ligt daar middenin.

Waarom dit eiland een naam heeft

Elephant Island is ongeveer vijfhonderdvijftig vierkante kilometer groot en hoort bij de Zuid-Shetlandeilanden. De naam komt van de zeeolifanten die er werden aangetroffen, en niet van de vorm.

Bekend werd het door wat er in 1916 gebeurde. Het schip Endurance van Ernest Shackleton was in de Weddellzee ingevroren en in november 1915 vergaan; de achtentwintig bemanningsleden dreven maandenlang met het ijs mee en bereikten op vijftien april 1916 dit eiland.

Dat was de eerste vaste grond onder hun voeten in bijna vijfhonderd dagen. Het eiland was echter onbewoond, lag buiten alle vaarroutes en bood geen enkel uitzicht op redding.

Shackleton vertrok daarom met vijf man in een open reddingsboot van zeven meter naar Zuid-Georgie, dat dertienhonderd kilometer verderop lag. Die overtocht duurde zeventien dagen en geldt als een van de knapste staaltjes navigatie ooit.

De tweeentwintig achterblijvers leefden viereneenhalve maand onder twee omgekeerde sloepen op een landtong die nu Point Wild heet. Ze aten pinguins en zeehonden en hielden het vol tot Shackleton op dertig augustus terugkwam met een Chileense sleepboot.

Iedereen overleefde het. Dat is de reden dat schepen hier nog altijd langsvaren, want er valt verder weinig te zien behalve rots, ijs en een kolonie ezelspinguins.

De grootste prijsspreiding die wij zijn tegengekomen

Bij twintig van de achtentwintig reizen staat een bedrag, oftewel eenenzeventig procent. Per nacht loopt dat van honderdtachtig tot drieduizend driehonderdzevenenveertig euro.

Dat is een factor negentien, en dat is de grootste spreiding die wij op een havenpagina hebben gemeten. De verklaring zit volledig in het soort schip.

Norwegian Cruise Line zit tussen honderdtachtig en tweehonderdeenentwintig euro per nacht en vaart hier met de Norwegian Star, een schip voor tweeduizend driehonderdvierentachtig passagiers. Celebrity zit tussen driehonderdacht en duizend drieenveertig.

Aan de bovenkant staat Silversea met twaalfhonderdnegenendertig tot drieduizend driehonderdzevenenveertig euro per nacht, op schepen voor tweehonderdvierenvijftig passagiers. Daartussen zit Regent met zevenhonderd passagiers.

Dat verschil is hier meer dan comfort, en dat is het belangrijkste van deze pagina. Onder het Antarctisch verdrag mogen schepen met meer dan vijfhonderd passagiers nergens in het verdragsgebied mensen aan land zetten, en mag een landingsplaats hoe dan ook niet meer dan honderd bezoekers tegelijk hebben.

Op de Norwegian Star en de Celebrity Equinox kom je dus gegarandeerd niet aan land, waar dan ook op de reis. Op de Silversea- en Regent-schepen kan het wel, al blijft het weer bepalend.

Vijf maanden, en januari is de piek

Er wordt 6 maanden per jaar langsgevaren. januari telt twaalf passages, februari zeven, december vijf, november drie en maart een.

Van april tot en met oktober komt hier niets. Dat is de Antarctische winter, waarin het zee-ijs zich zo ver naar het noorden uitbreidt dat deze eilanden niet bereikbaar zijn.

Vijf maanden is daarmee het kortste seizoen dat wij op deze site zijn tegengekomen, even kort als Svalbard aan de andere kant van de wereld. Elf passages vallen in 2027, tien in 2028, vier in dit jaar en drie in 2029.

De reizen duren twaalf tot zesentwintig nachten. Elf duren er vijftien en negen veertien, en dat is de gebruikelijke lengte voor een rondje Falklands, Zuid-Georgie en schiereiland.

De vertrekhavens zijn vijftien keer Buenos Aires, tien keer Puerto Williams en drie keer San Antonio. Bij die laatste past een kanttekening: dat record staat in ons bestand in Texas in plaats van in Chili, wat wij op de pagina over de Straat Magellaan hebben uitgezocht.

Alle achtentwintig reizen dragen Zuid Amerika, Antarctica en het Poolgebied. Dat klopt alle drie, en dat is op deze site niet vanzelfsprekend. Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Je komt hier vrijwel nooit aan land. De kust is steil en er staat bijna altijd branding.
• Kijk naar het passagiersaantal van het schip. Boven de vijfhonderd mag je nergens in Antarctica aan land, en dat geldt voor de hele reis.
• De prijs verschilt een factor negentien. Van honderdtachtig tot ruim drieduizend euro per nacht.
• Dit is het kortste seizoen op de site. Vijf maanden, van november tot en met maart.
• Er valt weinig te zien behalve rots en ijs. Je komt voor het verhaal en voor de pinguins.
• Bijna een derde van de reizen heeft geen prijs. Acht van de achtentwintig.
• Let op de vertrekhaven San Antonio. Dat record staat bij ons in Texas terwijl de reis in Chili begint.