Riviercruises met culinaire nadruk schip in de vloot van AmaWaterways.
Aan boord van de AmaVerde reis je in stijl met AmaWaterways. Een schip dat haar reputatie verdient door verzorgde service, doordachte hutten en doordachte routes.
De AmaVerde heeft de komende maanden 78 cruises gepland. Een greep:
De AmaVerde is een riviercruiseschip van AmaWaterways en meet 3.600 brutoton. Het is 135 meter lang, telt 4 dekken en heeft plaats voor 161 passagiers, met 49 bemanningsleden.
Er staan nu 78 afvaarten open, vanaf €2.840 per persoon, met vertrekdata van september 2026 tot en met december 2027.
De plaatsen die het vaakst op het programma staan zijn Budapest, Wenen, Giurgiu, Linz, Novi Sad en Bratislava, met daarnaast Novi Sad, Pecs, Bratislava en Linz.
Het vaart uitsluitend op de Donau, en het onderscheidt zich doordat het verder gaat dan Boedapest: tweeenvijftig afvaarten varen door naar Servie, Bulgarije en Roemenie.
Negenenvijftig reizen duren zeven nachten en vierentwintig veertien; die laatste doen de rivier over vrijwel haar hele lengte.
Vilshofen in Beieren is met negenenveertig aanlopen de derde vertrekhaven, naast Boedapest en Giurgiu.
Op tweeenvijftig afvaarten staat Novi Sad, de tweede stad van Servie, en boven de rivier ligt daar een vesting die om twee dingen bijzonder is.
Ze is tussen 1692 en 1780 gebouwd tegen de Ottomanen en geldt als een van de grootste vestingwerken van Europa; onder de muren ligt een stelsel van gangen van zestien kilometer, verdeeld over vier verdiepingen.
Op de wal staat een klokkentoren met een eigenaardigheid: de wijzers zijn omgewisseld. De grote wijzer geeft de uren aan en de kleine de minuten.
Dat is met opzet gedaan zodat schippers op de rivier van verre konden zien hoe laat het was; het uur telde en de minuut niet.
In 1999 zijn alle drie de bruggen van de stad bij bombardementen vernield, waardoor de scheepvaart op de Donau maandenlang stillag en het puin later moest worden geruimd.
Sinds 2000 wordt op diezelfde vesting elk jaar in juli een muziekfestival gehouden dat als een van de grootste van Europa geldt.
Op tweeenvijftig afvaarten staat Belgrado, op de plek waar de Sava in de Donau komt.
Op die landtong staat een vesting die door vrijwel iedereen is bezet die ooit door dit gebied trok: Kelten, Romeinen, Byzantijnen, Hongaren, Ottomanen en Habsburgers.
De stad is naar schatting veertig keer verwoest en weer opgebouwd, en dat is voor een Europese hoofdstad een record dat niemand wil hebben.
Wat je nu ziet is daardoor een stad met weinig oud centrum en veel negentiende- en twintigste-eeuwse bebouwing, met daartussen gebouwen die in 1999 zijn geraakt en bewust niet zijn hersteld.
Het park om de vesting is het aangenaamste deel: je kijkt er over het punt waar de twee rivieren samenkomen en waar het water van de een lichter is dan van de ander.
Op de oever eronder liggen drijvende cafes op pontons, die in de zomer tot diep in de nacht doorgaan.
Op eenenveertig afvaarten staat Pecs, en dat ligt niet aan de rivier: je gaat er vanuit Mohacs met de bus naartoe, ongeveer een uur.
De stad is door de Romeinen gesticht en heeft uit die tijd een begraafplaats met grafkamers die van binnen zijn beschilderd; die staat sinds 2000 op de werelderfgoedlijst.
Op het hoofdplein staat een moskee uit de zestiende eeuw die na het vertrek van de Ottomanen een katholieke kerk is geworden en dat nog steeds is.
Aan de buitenkant is het onmiskenbaar een moskee, met een koepel en een halve maan onder het kruis op de top; van binnen staan er banken en een altaar.
De stad is daarnaast bekend om keramiek: een fabriek uit 1853 maakte er tegels met een metaalglans waarvan het recept jarenlang geheim is gehouden, en die liggen op daken door heel Hongarije.
Pecs was in 2010 culturele hoofdstad van Europa, en dat is aan de opgeknapte binnenstad te zien.
Op zevenentwintig afvaarten staat Ilok, de oostelijkste plaats van Kroatie, op een heuvel boven de Donau.
Er wordt sinds de Romeinse tijd wijn gemaakt, en de bekendste daarvan is een witte wijn die bij de kroning van Elizabeth II in 1953 is geschonken.
Onder het kasteel liggen kelders uit de vijftiende eeuw waar die wijn nog altijd ligt; er staan vaten van tientallen jaren oud.
In de oorlog van de jaren negentig is een deel van de voorraad verstopt en een deel geplunderd; wat er is teruggevonden ligt er nog met de sporen erop.
Het stadje zelf is klein en stil, met een kasteel dat museum is en een uitzicht over de rivier tot in Servie.
Even verderop ligt Vukovar, dat in 1991 zevenentachtig dagen is belegerd en waarvan de watertoren met opzet niet is hersteld.
Negenenveertig afvaarten doen Vilshofen aan, een Beiers stadje aan de Donau vlak bij Passau dat deze rederij als vertrekpunt gebruikt.
Het is klein en dat is precies de bedoeling: de aanlegplaats ligt aan de rand van het centrum en er is bij vertrek doorgaans een avond met muziek en Beierse gerechten op de kade.
Passau zelf staat op tweeenveertig afvaarten en ligt op de plek waar drie rivieren samenkomen, elk met een andere kleur.
Op zesendertig afvaarten staat Weissenkirchen, een wijndorp in de Wachau, het stuk Donau van veertig kilometer dat op de werelderfgoedlijst staat.
De hellingen daar zijn in terrassen gelegd met muurtjes van losse steen, en daarop staat wijn die tot de beste van Oostenrijk wordt gerekend.
In april staan de abrikozenboomgaarden er wit van de bloesem en in juli liggen de vruchten op elke markt.
De opzet is die van een klein schip met een lichte inrichting en een programma dat grotendeels aan wal ligt.
Er is een restaurant waar iedereen tegelijk eet, een lounge met een bar en een zonnedek dat over vrijwel de hele lengte loopt.
Dat zonnedek moet bij lage bruggen worden vrijgemaakt; op de Donau gebeurt dat een paar keer per reis en dan klapt ook de stuurhut omlaag.
Alle hutten liggen aan de buitenkant; op het onderste dek zitten ramen die niet opengaan, op de dekken erboven zitten balkons of schuifpuien.
Er varen fietsen mee die je in een haven kunt gebruiken, en langs de Donau ligt over vrijwel de hele lengte een pad.
Er is geen theater, geen casino, geen zwembad en geen kinderclub; het programma bestaat uit lezingen, muziek en de tochten aan wal.
De vanafprijs van €2.840 per persoon is voor een week aan de hoge kant, en dat komt doordat er veel in zit.
Bij deze rederij horen de maaltijden, de dranken bij lunch en diner, de fooien en een tocht per haven doorgaans bij de reissom.
Die tochten zijn vaak in twee tempo's ingedeeld, met een langzame en een stevige groep, en dat scheelt op een programma met veel wandelen.
De vlucht zit er niet bij. Naar Boedapest is dat tweeeneenhalf uur en naar Boekarest ruim drie uur; Vilshofen bereik je via Munchen.
Op de lange reizen naar de Zwarte Zee is de terugvlucht de grootste losse post, want die vertrekt aan de andere kant van Europa.
Aan wal valt er weinig te besparen, want je ligt vrijwel altijd midden in de plaats.
Bij een riviercruise bestaat een risico dat bij een zeecruise niet speelt, en dat hoort op deze pagina te staan.
De Donau kan te weinig water voeren om over de ondiepe stukken te komen, en te veel om onder de bruggen door te kunnen.
Tussen Passau en Boedapest komt dat het vaakst voor, vooral na een droge zomer of bij smeltwater in het voorjaar.
Op de lage Donau speelt het minder: die rivier is er breder, dieper en op grote delen gestuwd.
Gebeurt het, dan wordt een deel per bus afgelegd, worden gasten overgezet naar een ander schip of vervalt een plaats.
De voorwaarden zijn daar duidelijk over: het is geen reden voor annulering en je krijgt in dat geval doorgaans geen volledige teruggave.
Dit is een reis voor wie steden wil zien zonder elke dag te pakken en uit te pakken.
Het werkt uitzonderlijk goed voor wie de Donau verder wil volgen dan Wenen en Boedapest; het deel voorbij Servie staat op weinig programma's en is aanzienlijk rustiger.
Het werkt goed voor wie belangstelling heeft voor geschiedenis: op de lage Donau ligt die dichter aan de oppervlakte dan waar ook in Europa.
Het werkt goed voor wie slecht ter been is; het schip ligt midden in de plaats en er komt geen tender aan te pas.
Het werkt niet voor gezinnen met kinderen en evenmin voor wie een programma aan boord verwacht.
Het publiek is overwegend Amerikaans, Canadees en Australisch, met een hoge gemiddelde leeftijd. De voertaal is Engels.
Het seizoen loopt van maart tot december en elke periode heeft zijn eigen reden.
April en mei zijn zacht met tien tot twintig graden, en dan bloeien de abrikozen in de Wachau.
Juni tot augustus is het warmst; op de lage Donau loopt het in juli en augustus op tot vijfendertig graden en is er weinig schaduw.
September en oktober zijn de aangenaamste maanden voor deze route: warm genoeg, minder mensen en de oogst in de dorpen.
Eind november en december varen er kerstmarktreizen op het traject Vilshofen-Wenen-Boedapest; op de lage Donau vaart het schip dan niet.
Buiten die periode ligt het schip stil.
De drie vertrekhavens liggen ver uit elkaar.
Boedapest is tweeeneenhalf uur rechtstreeks vliegen vanuit Amsterdam, met de aanlegplaats midden in de stad.
Vilshofen bereik je via Munchen, ruim anderhalf uur vliegen plus twee uur met de trein of de bus.
Giurgiu ligt op ruim een uur rijden van Boekarest, dat ruim drie uur rechtstreeks vliegen is.
Omdat vrijwel elke reis in een andere plaats eindigt dan hij begint, heb je twee losse tickets nodig.
Kom een dag eerder; zowel Boedapest als Boekarest is een extra dag waard.
Het boekingssysteem waarmee wij werken levert voor dit schip geen bouwjaar en geen aantal hutten aan; bij een riviercruiseschip van deze maat is dat ruwweg de helft van het passagiersaantal, want vrijwel alle hutten zijn voor twee personen. Het exacte aantal per categorie staat bij de afvaarten hieronder.