Cruises naar Skagway

Duizend inwoners, en in het seizoen duizenden bezoekers per dag

Er komen 1.085 reizen langs in Skagway en er vertrekt er geen enkele. Het plaatsje aan het eind van de Lynn Canal heeft ongeveer duizend vaste bewoners.

Reken dat tegen elkaar weg en je hebt het karakter van deze halte te pakken. Op een dag in augustus kunnen er vier schepen tegelijk liggen, en dan lopen er meer bezoekers door Broadway dan er mensen wonen.

Dat is geen verwijt aan de plaats. Skagway is nooit iets anders geweest dan een doorvoerplaats: het is in 1897 in een paar maanden uit de grond gestampt voor mensen die er zo snel mogelijk weer weg wilden.

De reizen die hier langskomen vertrekken uit Vancouver (498) en Seattle (318). De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Juneau, Vancouver, Ketchikan en Seattle, en 794 van de 1.085 reizen duren vijf tot zeven dagen: de vaste Alaska-week.

De goudkoorts die de plaats maakte

In 1896 werd goud gevonden aan de Klondike in Canada, en Skagway was de dichtstbijzijnde plek waar een schip kon aanleggen.

Er vertrokken naar schatting honderdduizend mensen naar het noorden. Ongeveer dertigduizend haalden het goudveld, en van hen werd maar een handjevol rijk; de meesten kwamen aan toen de goede claims al vergeven waren.

Wat ertussen lag was de Chilkoot Pass. De Canadese bereden politie stond aan de grens en liet niemand door die niet een jaar aan voorraden bij zich had: ongeveer elfhonderd kilo per persoon, om te voorkomen dat er mensen zouden verhongeren. Dat sjouwden ze zelf naar boven, in twintig tot veertig keer heen en weer over dezelfde helling.

De foto van die rij mannen op de besneeuwde pas, achter elkaar als mieren, is een van de bekendste beelden uit de Amerikaanse geschiedenis. Het pad bestaat nog en is een wandeling van drieënvijftig kilometer.

De binnenstad van Skagway is nu een nationaal historisch park. De houten gevels aan Broadway zijn gerestaureerd of nagebouwd zoals ze er in 1898 uitzagen, met de valse fronten die hoger doen lijken dan het gebouw erachter is.

De trein die vanaf de kade omhoog klimt

Het bekendste uitstapje begint op honderd meter van je schip.

De White Pass and Yukon Route is tussen 1898 en 1900 aangelegd om de goudzoekers over de bergen te brengen, en toen de spoorlijn klaar was, was de goudkoorts voorbij. Hij is er nog: smalspoor, en hij klimt in tweeëndertig kilometer ongeveer negenhonderd meter naar de pas.

Onderweg gaat de lijn over houten brugconstructies en langs de rand van ravijnen, met uitzicht op de watervallen en op het pad waar die mannen liepen. De rit heen en terug duurt ongeveer drie uur.

Het is de drukste excursie van Alaska en hij is vaak lang van tevoren volgeboekt. Wie hem wil, moet niet wachten tot hij aan boord is; wij hebben de tarieven en dienstregelingen niet ter plaatse gecontroleerd.

Wie liever loopt: er is een pad naar de Lower Dewey Lake dat direct achter het stadje omhoog gaat, en dat is in een uur of twee te doen.

Het droogste plekje van Zuidoost-Alaska

Dit is een detail dat je dag prettiger maakt en dat vrijwel niemand weet.

Zuidoost-Alaska staat bekend om zijn regen. In Ketchikan valt er meer dan drie meter per jaar, en dat is geen schrijffout. In Skagway valt er ongeveer zesenzestig centimeter.

Dat komt door de ligging: het plaatsje ligt aan het eind van een lange fjord, in de luwte van de bergen, die de vochtige lucht vanaf zee tegenhouden. Van alle vaste haltes op de Alaska-route is dit de plek waar je de meeste kans hebt op droog weer.

Warm wordt het er niet. In juli en augustus is het overdag rond de achttien graden, en op de pas ligt vaak nog sneeuw. Neem laagjes mee en iets winddichts, want in de fjord staat het.

Vijf maanden open, zeven maanden dicht

Augustus telt 244 reizen, juli 212 en juni 198. In november, december, februari en maart komt hier niets langs.

Dat is een kalender met een harde rand in plaats van een aflopende curve. Het Alaska-seizoen loopt van begin mei tot eind september en daarbuiten vaart er niets; de schepen verkassen dan naar de Caraïben, Hawaï of Australië.

Binnen die vijf maanden verschilt het wel. Mei en juni zijn droger en rustiger, met sneeuw die nog op de bergen ligt. Juli en augustus zijn het warmst en het drukst. September is stiller en dan verkleurt het bos, maar de kans op regen neemt toe.

De rederijen die hier langskomen zijn Princess Cruises, Holland America Line, Royal Caribbean International en Norwegian Cruise Line, met schepen als Crown Princess, Island Princess, Coral Princess en Norwegian Encore. Princess heeft er 380 van de 1.085, ruim een derde.

Waar je op moet letten

• Alleen van mei tot september. Daarbuiten komt hier niets.
• Boek de trein vroeg. Het is de drukste excursie van Alaska.
• Alles ligt op loopafstand van de kade, inclusief het station.
• Op een drukke dag liggen er vier schepen in een plaats van duizend inwoners.
• Droger dan de rest van Zuidoost-Alaska, maar niet warm; neem laagjes mee.