Cruises vanuit Manaus

Zevenendertig reizen dragen de westelijke Middellandse Zee

Er komen 44 reizen langs in Manaus en er vertrekken er vier. Bij zevenendertig van die reizen staat de westelijke Middellandse Zee als vaargebied en bij veertig Europa.

Manaus ligt in Brazilie, ruim vijftienhonderd kilometer landinwaarts aan de Amazone, en is alleen over water of door de lucht te bereiken. Dat een zeeschip hier kan komen zegt iets over de rivier: die is bij de stad nog kilometers breed en tientallen meters diep.

Deze kade ligt vijftienhonderd kilometer landinwaarts aan de Amazone, drie graden onder de evenaar. De Middellandse Zee ligt aan de andere kant van een oceaan.

Wij hebben de omgekeerde toets gedaan op de buurhavens en die is duidelijk. Parintins draagt het etiket bij zesendertig reizen, maar zonder deze pagina blijven er nul over; hetzelfde geldt voor Boca de Valeira en Alter do Chao, die zonder dit record geen enkele reis meer hebben.

De grote havens buiten de rivier komen er ook niet bij in de buurt. Bridgetown staat zonder deze pagina op zes procent van veertienhonderdtweeennegentig reizen en Miami op vier procent van tweeendertighonderd.

Deze haven is dus zelf de bron, net als Macon voor Noord-Amerika en Prickly Pear Island voor de Stille Oceaan. Filter hier niet op vaargebied.

Vijftienhonderd kilometer landinwaarts, en toch een zeehaven

Wat deze plaats bijzonder maakt is dat zeeschepen er kunnen komen.

De Amazone is hier nog elf meter diep en een paar kilometer breed, en er zit geen enkele sluis of stuw tussen deze kade en de oceaan. Schepen van tweehonderdvijftig meter varen gewoon door.

Het waterpeil wisselt wel, en fors: tussen het laagste en het hoogste punt zit gemiddeld tien tot vijftien meter verschil, met een uitschieter van bijna dertig meter in 2012. Daarom is de haven in 1902 als drijvende kade gebouwd, op stalen pontons die met de rivier meegaan.

Die constructie is door een Brits bedrijf neergezet en zij werkt nog. Je stapt dus op een steiger die zelf op het water drijft en die via hellingbanen met de wal is verbonden.

De stad telt inmiddels ruim twee miljoen inwoners en is daarmee veruit de grootste van het Amazonegebied.

Een operagebouw dat uit Europa is aangevoerd

Midden in die stad staat een theater met een koepel van vijfendertigduizend geglazuurde tegels in de kleuren van de Braziliaanse vlag.

Het is in 1896 geopend en vrijwel alles eraan komt van elders: het staal uit Schotland, het marmer uit Italie, de kroonluchters uit Frankrijk en de tegels uit Duitsland. Alleen het hout is van hier, en dat is naar Europa gestuurd om te worden bewerkt en daarna teruggevaren.

Dat kon omdat deze stad in die jaren aan rubber ongelooflijk rijk werd. De rubberboom groeide alleen in dit bekken en de vraag naar banden en isolatie liep in twintig jaar de pan uit.

Aan die rijkdom kwam een abrupt einde. In 1876 heeft een Engelsman zaden van de rubberboom het land uit gesmokkeld; die zijn in Londen opgekweekt en naar Zuidoost-Azie gestuurd, waar de bomen in plantages konden staan in plaats van verspreid door het bos. Rond 1912 was de prijs ingestort.

Het theater ligt op tien minuten lopen van de kade en is te bezoeken. Er wordt nog gespeeld.

Waar twee rivieren zes kilometer naast elkaar lopen

Even ten oosten van de stad komen twee rivieren samen die niet mengen.

De ene is bijna zwart van de afgebroken plantenresten uit het regenwoud en de andere is lichtbruin van het slib uit de Andes. Zij lopen zes tot tien kilometer naast elkaar met een scherpe grens ertussen.

Dat komt doordat zij verschillen in temperatuur, snelheid en dichtheid: de zwarte is warmer en stroomt langzamer dan de bruine. Pas als die verschillen door de stroming zijn weggewerkt, gaan zij in elkaar over.

Boten varen er vanaf de stad in ongeveer een uur naartoe en varen dan een stuk op de grens zelf. Je kunt je hand in beide steken en het temperatuurverschil voelen.

Datzelfde uitstapje gaat meestal door naar een zijarm met drijvende dorpen en naar een pad op palen door overstroomd bos. Reken op een halve tot hele dag.

Zes maanden, en januari draagt vier op de tien

Er wordt 2 maanden per jaar aangelegd. februari telt zeventien aanlopen, februari elf, november zes en april vier.

Van mei tot en met september komt er niets. Dat is hier het einde van het hoogwaterseizoen en het begin van de droge tijd, waarin de rivier zakt en de zijarmen minder goed bevaarbaar zijn.

Het is hier het hele jaar rond de eenendertig graden met een hoge luchtvochtigheid, en dat verandert nauwelijks. Wat wel verandert is de regen: van december tot mei valt het meeste.

Bij tien van de tweeenveertig reizen ontbreekt het bedrag. De prijzen lopen van vierduizend negenenvijftig euro tot achtentachtigduizend driehonderdnegenennegentig euro.

Elf reizen beginnen in Miami en vijf in Fort Lauderdale; vier vertrekken hiervandaan. De rederijen die hier aanleggen zijn Oceania Cruises, Explora Journeys, Regent Seven Seas Cruises en Silversea Cruises.

Waar je op moet letten

• De Middellandse Zee in de vaargebieden komt van deze pagina zelf; het is aantoonbaar de bron.
• Je legt aan een drijvende kade aan die met de rivier meegaat.
• De samenvloeiing kost een halve tot hele dag.
• Het theater ligt tien minuten lopen van de kade.
• Van mei tot en met september komt hier niets.
• Neem muggenwerend middel mee als je het bos in gaat.