Cruises naar Great Stirrup Cay

Het eerste eiland dat een rederij voor zichzelf kocht

Er komen 698 reizen langs bij Great Stirrup Cay en er vertrekt er geen enkele. Van die reizen varen er 715 onder de vlag van Norwegian Cruise Line, en de overige zes onder Regent en Oceania, die tot hetzelfde moederbedrijf horen.

Great Stirrup Cay is het privé-eiland van Norwegian Cruise Line in de Bahamas, op de Berry Islands. Vrijwel alle aanlopen hier komen van die één rederij; de enkele andere schepen die het eiland aandoen horen bij hetzelfde concern. Je ziet de naam ook als Grand Stirrup Cay geschreven, maar dat is dezelfde plek.

Dat is geen toeval maar de hele opzet. Dit eiland is eigendom van die rederij, en er komt in de praktijk niemand anders.

Norwegian kocht het in 1977 en was daarmee de eerste rederij die een eigen eiland in de Bahama's nam. Inmiddels hebben vrijwel alle grote rederijen er een, en dat idee begon hier.

Het ligt in de Berry Islands, ruim tweehonderd kilometer ten oosten van Miami, en meet ongeveer honderd hectare. Je loopt er in een uur omheen.

Waarom een rederij dat doet

De reden is bedrijfsmatig en het is geen geheim.

In een gewone haven gaan passagiers van boord en geven ze hun geld uit in de stad: aan een taxi, een lunch, een rondleiding, souvenirs. Op een eigen eiland blijft dat allemaal binnen het bedrijf, en de rederij bepaalt zelf wat er te koop is.

Er zijn ook havengelden. Die betaal je in Nassau aan de Bahamaanse overheid en hier grotendeels aan jezelf.

Voor de reiziger heeft dat voordelen die echt zijn. De stranden zijn schoon, er is geen aandringende verkoop, de lunch is bij de reissom inbegrepen en je hoeft niets te regelen. Wie met kinderen vaart, heeft hier de makkelijkste dag van de reis.

Wat je ervoor inlevert is dat je niets van de Bahama's ziet. Er woont niemand, er is geen dorp en er is geen geschiedenis om te bekijken behalve de vuurtoren.

De eilandengroep waar het in ligt

De Berry Islands zijn een keten van ongeveer dertig eilanden en zandbanken, en er wonen er samen nog geen duizend mensen.

Het enige echte dorp is Bullocks Harbour op Great Harbour Cay, een paar eilanden verderop, en dat is de plek waar het personeel van de eilanden vandaan komt of langs komt. De Bahama's tellen in totaal zo'n zevenhonderd eilanden, waarvan er ongeveer dertig bewoond zijn; deze groep hoort bij de leegste.

Dat is precies waarom rederijen hier terechtkwamen. Je koopt een stuk zandstrand op een dag varen van Florida, zonder dat er iemand woont die er iets van vindt, en met diep water vlak voor de kust zodat een schip kan ankeren.

De wateren eromheen zijn ondiep en helder, met koraalkoppen en wrakken, en dat is ook de reden dat hier ooit een vuurtoren nodig was.

De vuurtoren en de buren

Op de noordpunt staat een vuurtoren uit 1863, gebouwd door de Britten toen dit gebied berucht was om scheepswrakken op de riffen.

Die toren is er nog, werkt automatisch en is het enige gebouw op het eiland dat er niet door een rederij is neergezet. Hij staat niet altijd open voor bezoek.

Interessanter is wat er naast ligt. Little Stirrup Cay, op een paar honderd meter, is het eigen eiland van een andere rederij en heet daar CocoCay. Twee eilanden naast elkaar, twee bedrijven, en vanaf het strand kijk je op de waterglijbanen van de concurrent.

Er is geen verbinding tussen de twee. Wie op het ene eiland ligt, komt het andere niet op.

Op het eigen eiland is een deel afgescheiden voor volwassenen, met een lagune en huisjes die apart geboekt worden. Wij hebben de tarieven, openingstijden en voorzieningen niet ter plaatse gecontroleerd.

Het risico dat je vooraf moet kennen

Dit is het punt waarop deze aanloophaven zich onderscheidt van een gewone, en het staat zelden duidelijk in een brochure.

Er is geen kade waar een schip aan kan liggen. Het schip ligt voor anker en je gaat met tenderboten aan land, kleine boten die heen en weer varen.

Bij te veel deining kan dat niet veilig, en dan gaat het bezoek niet door. De kapitein beslist dat vaak pas 's ochtends, en het schip vaart dan door of ligt een dag op zee.

Hoe vaak dat gebeurt hangt van het seizoen af en van de wind. Het is bekend genoeg dat ervaren reizigers er rekening mee houden; wie deze dag als het hoogtepunt van de reis ziet, boekt verkeerd.

De rederij werkt aan een aanlegsteiger zodat schepen wel kunnen afmeren. Of en wanneer die er is, kun je het beste bij je rederij navragen.

Een eiland zonder seizoen

Maart telt 81 reizen, februari 76 en januari en december elk 74. Juni telt er 39 en mei 40.

Dat is voor een aanloophaven een opvallend vlakke verdeling: tussen de drukste en de rustigste maand zit maar een factor twee. De Bahama's worden het hele jaar door bevaren, en dit eiland ligt op de vaste route.

380 van de 698 reizen duren hoogstens vijf dagen en 298 zes tot negen.

De reizen vertrekken uit Miami (381) en Jacksonville (51), en de havens die het vaakst op dezelfde reis staan zijn Miami, Nassau, Puerto Plata en Tortola.

Van juni tot november is het orkaanseizoen. Een tropische storm in de buurt betekent hier geen aanpassing van het programma maar het schrappen van de dag.

Waar je op moet letten

• Dit is een strandvoorziening, geen bestemming. Er woont niemand.
• Je gaat met tenderboten; bij deining vervalt het bezoek.
• De lunch zit erbij, cabana's en watersport niet.
• Vrijwel alleen schepen van één rederij komen hier.
• Vrijwel alles is een korte reis: 380 van de aanlopen zitten op een vaart van hoogstens vijf dagen.