Cruises naar Scarborough

Vijf maanden, en daarbuiten niets

Er komen 65 reizen langs in Scarborough en er vertrekt er geen enkele. Het hele aanbod zit in vijf maanden.

november telt tweeentwintig aanlopen, december negentien, januari vijftien, oktober tien en februari vijf. Van maart tot en met september komt hier niets.

Dat is smaller dan het gewone Caribische seizoen, dat doorgaans van november tot april loopt. Hier is februari al teruggelopen tot vijf en zijn maart en april leeg.

De verklaring zit in de ligging. Dit eiland ligt zuidelijker dan de rest van de Kleine Antillen, buiten de gebruikelijke rondjes vanaf Sint Maarten en Barbados, en het wordt vooral aangedaan op langere reizen die aan het begin van het seizoen worden gevaren.

Zeventien reizen beginnen in San Juan en achttien in Bridgetown. Veertien van de eenenzeventig duren veertien nachten en zes zeven nachten.

De prijzen lopen van twaalfhonderdnegenenzestig euro tot zesendertigduizend zevenhonderdvierenveertig, en bij slechts vijf reizen ontbreekt het bedrag. Dat is een goede dekking.

Nieuw-Walcheren

Dit eiland is van eigenaar gewisseld zoals geen ander eiland in de Caribbean, en Nederland zat daar meermalen tussen.

Er wordt doorgaans gesproken van eenendertig keer tussen 1498 en 1814. Achtereenvolgens hebben Spanjaarden, Engelsen, Nederlanders, Fransen, Zweden en zelfs het hertogdom Koerland, het huidige Letland, hier vlag geplant.

De Nederlandse betrokkenheid begon in 1628, toen kolonisten uit Zeeland zich hier vestigden en het eiland Nieuw-Walcheren doopten. De gebroeders Lampsins uit Vlissingen kregen er later het gezag over en een van hen liet zich baron van Tobago noemen.

Die kolonie is een aantal keren verwoest en opnieuw begonnen, door Spanjaarden, door Engelsen en door de plaatselijke bevolking. In 1677 is een Nederlandse vloot hier door de Fransen vernietigd in een zeeslag in een baai aan de noordkust.

Wat daarvan over is zijn plaatsnamen en een enkele vermelding. De baai waar dat Koerlandse gezelschap in 1654 aankwam heet nog altijd naar hen, en er staat een monument dat door Letland is geschonken.

Dat een hertogdom ter grootte van een Nederlandse provincie een kolonie in de Caribbean had, is een van de merkwaardigste voetnoten van de koloniale geschiedenis.

Het oudste beschermde bos van dit halfrond

Over de ruggengraat van dit eiland ligt een bos dat sinds 1776 bij wet is beschermd, en dat is een eerste in de wereldgeschiedenis.

De reden waarom is opmerkelijk voor die tijd. Een wetenschapper die op dit eiland werkte betoogde bij het Britse bestuur dat het bos op de bergkam de regen aantrok en vasthield, en dat de plantages beneden zonder dat bos zonder water zouden komen te zitten.

Dat argument is aanvaard, en in april 1776 is de bergkam tot beschermd gebied verklaard om de regenval te behouden. Dat is de oudste wettelijke bosbescherming op het westelijk halfrond en zij is sindsdien onafgebroken van kracht gebleven.

Wat er staat is regenwoud met varens, epifyten en zeer oude bomen, doorsneden door een weg en door paden. Er leven veel vogelsoorten, waaronder kolibries en een enkele soort die alleen hier voorkomt.

Er lopen gidsen die op vogels zijn gespecialiseerd en dat is het aan te raden. Zonder gids zie je in dat bos vrijwel niets bewegen; met een gids een stuk of dertig soorten.

Het ligt op ongeveer een uur rijden van de kade over een bochtige weg. Reken op een halve tot hele dag.

Een zwembad midden in zee

Aan de zuidwestkant van het eiland ligt een rif met daarbinnen een ondiepte die de bekendste bezienswaardigheid van dit eiland is.

Het gaat om een zandbank midden in het water, ver van de kust, waar je tot je middel in staat terwijl er om je heen diep water ligt. Er varen glasbodemboten heen die daar stoppen zodat je erin kunt staan.

Die naam heeft de plek in 1962 gekregen van een Brits koninklijk bezoek, dat het water met nylon vergeleek. Dat is blijven hangen.

Op de heenweg gaan die boten over het rif ervoor, dat als een van de grootste koraalriffen van de Caribbean geldt en waar met een glazen bodem overheen wordt gevaren. Dat rif heeft het de laatste decennia zwaar te verduren gehad door aanraking en ankers, en er gelden nu regels.

De tocht duurt ongeveer drie uur en gaat vanaf een dorp op een half uur van de kade. Neem waterschoenen mee: de bodem van die zandbank is fijn maar er liggen ook schelpen.

Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Het fort boven de stad

Boven de hoofdplaats ligt een fort uit 1779 dat het best bewaarde van dit eiland is en dat op tien minuten klimmen van de kade ligt.

Er staan kanonnen, een kruitmagazijn, een ziekenboeg en het huis van de commandant, en het geheel kijkt uit over de baai en de stad. Er zit een klein museum in met vondsten van het eiland en met een afdeling over de Afrikaanse aanwezigheid.

De stad zelf heeft ongeveer zeventienduizend inwoners en is in een uur bekeken. Er is een botanische tuin, een markt en een kerk uit 1819.

Wat het eiland verder aardig maakt is de omvang: het is tweeenveertig kilometer lang en elf breed, met een weg langs de kust. In een dag kun je een aanzienlijk deel ervan zien.

Aan de noordoostkant ligt een waterval met drie trappen in het regenwoud, op ongeveer een uur rijden. Dat is met het bos te combineren.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Bridgetown, San Juan, St. George's, Grenada en St John's, Antigua.

Waar je op moet letten

• Het seizoen is oktober tot en met februari. Daarbuiten komt hier niets.
• Neem een vogelgids mee het bos in. Zonder gids zie je er weinig.
• De zandbank in zee kost een halve dag vanaf een dorp verderop.
• Het fort ligt op tien minuten klimmen van de kade.
• Er vertrekt hier niets. De reizen beginnen in San Juan of Bridgetown.
• Bijna alle reizen hebben een prijs. Vergelijken heeft hier zin.