Cruises vanuit San Cristobal Island, Galapagos Islands

Eén schip, één route, en een prijs die uitleg verdient

Vanuit San Cristóbal vertrekken 173 cruises en er komen 328 reizen langs. Alle 173 afvaarten zijn van dezelfde rederij en van hetzelfde schip, en ze komen allemaal weer op dit eiland aan.

De goedkoopste begint bij €10.450 per persoon. Alleen bij een handvol havens in de poolgebieden en de Stille Oceaan begint het hoger, en dat zijn plaatsen waar een paar expeditieschepen per jaar komen; hier gaat het om ruim honderd afvaarten.

De Galápagoseilanden zijn voor zevenennegentig procent nationaal park, en dat park bepaalt vrijwel alles. Een schip heeft een vergunning nodig, vaart een route die vooraf is goedgekeurd, en mag alleen op vastgestelde plekken aan land met een beperkt aantal mensen tegelijk.

Aan boord vaart een erkende natuurgids mee, en die neemt groepen van hooguit zestien mensen mee de wal op. Wat je hier koopt is dus geen zeereis met excursies erbij, maar toegang tot een gebied waar de toegang bewust schaars wordt gehouden.

Waarom de dieren niet weglopen

Wat vrijwel iedereen als eerste opvalt, is dat je erlangs kunt lopen zonder dat er iets gebeurt.

Deze eilanden liggen duizend kilometer uit de kust en zijn nooit met een continent verbonden geweest. Wat er terechtkwam, kwam aanspoelen of aanvliegen, en er waren geen roofdieren op het land. De soorten die zich hier ontwikkelden hebben daardoor geen vluchtreflex voor iets dat op twee benen loopt.

Dat is precies wat Charles Darwin in 1835 opviel toen hij met de Beagle langskwam; San Cristóbal was het eerste eiland waar hij aan land ging. Wat hij zag aan verschillen tussen de eilanden werd de kern van zijn latere werk.

De regel voor bezoekers is daarom streng: twee meter afstand, niet aanraken, niet voeren, en op het pad blijven. Zeeleeuwen liggen op de bankjes in het dorp en op de trappen van de aanlegsteiger, en ook daar geldt dat je eromheen loopt.

Wat je hier ziet en nergens anders: zeeleguanen die de zee in gaan om algen te eten, de enige hagedis ter wereld die dat doet; een aalscholver die niet meer kan vliegen omdat hij dat niet nodig had; en een pinguïn die op de evenaar leeft.

Op San Cristóbal zelf

Puerto Baquerizo Moreno is de hoofdplaats van de provincie en het punt waar je aan boord gaat. Er wonen een paar duizend mensen.

Aan de boulevard ligt een strand waar de zeeleeuwen de ligstoelen hebben overgenomen, en dat is geen attractie maar de dagelijkse gang van zaken. Er is een interpretatiecentrum dat uitlegt hoe de eilanden zijn ontstaan en hoe de bewoning verliep, en dat is een goed begin van de reis.

Voor de kust ligt de Kicker Rock, een rotsformatie van bijna honderdvijftig meter die uit twee delen bestaat met een smalle doorgang ertussen. Daar wordt gesnorkeld tussen haaien en roggen; het water is er diep en de stroming stevig.

In de hooglanden ligt een fokstation voor reuzenschildpadden. Dat werk is nodig omdat de dieren eeuwenlang door schepen zijn meegenomen als proviand: ze konden maanden zonder eten in het ruim overleven, en van sommige eilandpopulaties is niets over.

De havens die het vaakst op dezelfde reizen staan zijn Kicker Rock, San Cristobal, Santa Cruz Highlands and Lava Tunnels, Bartolome, Galapagos en Buccaneer Cove, Santiago Island.

Twee seizoenen, en je moet kiezen

Het aanbod is vlak verdeeld: oktober telt 21 afvaarten, januari 19 en september 18; augustus telt er 8. Er is geen maand waarin het stilligt.

Wat wel verschilt is het weer, en dat verschil is groter dan de cijfers doen vermoeden.

Van december tot mei is het warm en vochtig, met korte buien. De zee is dan rustig en het water helder en warm, dus dit is de beste periode om te snorkelen. Het is ook het seizoen waarin veel soorten broeden.

Van juni tot november komt de koude Humboldtstroom op, met een hardnekkige laaghangende nevel die hier garúa heet. Het water is dan koud, de zee ruwer en het zicht minder, maar er is meer voedsel in zee en daardoor meer bedrijvigheid: dat is het seizoen van de walvissen en van de meeste zeevogels.

Wie zeeziek wordt, kiest de eerste periode. Wie voor de dieren in het water komt, de tweede. Beide zijn goed, en er is geen slecht moment.

Wat je vooraf moet regelen

Hierheen komen is een reis op zich. Vanuit Nederland vlieg je naar Quito of Guayaquil, ongeveer veertien uur, en van daaruit nog eens twee uur naar het eiland. Reken op een extra dag aan elke kant.

Bij aankomst worden twee dingen apart afgerekend: een doorreiskaart die je op het vasteland koopt, en de toegang tot het nationaal park. Dat laatste bedrag is in 2024 fors verhoogd; wat er nu geldt, staat bij de Ecuadoraanse autoriteiten en bij je rederij.

Er gelden strenge regels voor wat je meeneemt. Verse etenswaren, zaden en planten mogen niet mee vanaf het vasteland, en bagage wordt op de luchthaven gecontroleerd. Dat is er om te voorkomen dat er soorten binnenkomen die er niet horen.

Neem schoenen mee die tegen lavagesteente kunnen, en zonbescherming zonder oxybenzon. Wij hebben de tarieven, voorschriften en reistijden niet ter plaatse gecontroleerd, en die veranderen.

Waar je op moet letten

• Eén schip, één route. Alles vertrekt en eindigt op dit eiland.
• De parktoegang komt er apart bij en is recent verhoogd.
• December tot mei voor het snorkelen, juni tot november voor de dieren in zee.
• Twee meter afstand, niet aanraken. Dat geldt ook voor de zeeleeuwen in het dorp.
• Reken op een extra dag heen en terug; het is veertien uur vliegen plus een binnenlandse vlucht.