Cruises naar Puerto Baquerizo, San Cristobal

Vier vaargebieden, drie fout, en het juiste ontbreekt

Er komen 59 reizen langs in Puerto Baquerizo, San Cristobal en er vertrekt er geen enkele. Bij alle eenenzestig staan vier vaargebieden, en die zijn de moeite van het opnoemen waard.

Er staat het Caribisch gebied, Noord-Amerika, Zuid-Amerika en de Bahama's. Alle vier bij honderd procent van de reizen.

Dit is de Galapagos-archipel, duizend kilometer ten westen van Ecuador, midden in de Stille Oceaan. Zuid-Amerika is te verdedigen omdat deze eilanden bij Ecuador horen; de andere drie zijn dat niet.

De Bahama's liggen op ruim vierduizend kilometer, aan de andere kant van het werelddeel en in een andere oceaan. Het Caribisch gebied ook.

Wat er niet staat is het opmerkelijkste van alles: de Stille Oceaan komt in de lijst niet voor. Het enige vaargebied dat zonder discussie juist zou zijn, ontbreekt.

Wij hebben nagegaan of het aan een enkel record ligt, zoals wij bij Macon en bij een eilandje bij Antigua hebben kunnen aanwijzen. Dat is het niet: alle Galapagos-records in dit bestand dragen deze vier tags bij honderd procent van hun reizen, van Tagus Cove tot Puerto Ayora.

Het is dus geen fout van een record maar een indeling die voor de hele archipel geldt. Filteren op vaargebied heeft hier geen zin.

Alles is hetzelfde, en dat komt door de parkregels

Alle eenenzestig reizen komen van dezelfde rederij, varen met hetzelfde schip, duren zeven nachten en beginnen in dezelfde haven.

Wij hebben eerder nageteld dat van alle havens met vijftig of meer reizen er achtentwintig zo uniform zijn. Bij de meeste daarvan is dat een toevalligheid van het aanbod, maar hier heeft het een oorzaak die de moeite waard is.

Deze eilanden zijn nationaal park en de toegang wordt door de parkdienst geregeld. Elk schip krijgt een vaste route toegewezen, met vastgelegde landingsplaatsen op vastgelegde dagen, en die routes worden zo verdeeld dat niet alle schepen tegelijk op dezelfde plek zijn.

Je mag bovendien nergens zonder erkende gids aan land, en het aantal bezoekers per landingsplaats per dag is aan een maximum gebonden. Dat is de reden dat er hier geen keuze in reisduur of vertrekhaven bestaat: die keuze is er niet.

Dat verklaart ook de prijzen. Die lopen van achtduizend zevenhonderdveertig euro tot vijftienduizend vijfhonderdvierennegentig, en dat is de hoogste ondergrens die wij op een havenpagina hebben gezien.

Bij tien van de eenenzestig reizen ontbreekt het bedrag. Er wordt 12 maanden per jaar aangelegd met vier tot zeven aanlopen per maand, en dat is de gelijkmatigste verdeling die wij zijn tegengekomen.

Waar Darwin voet aan wal zette

Op 17 september 1835 kwam een Britse marinebark bij dit eiland aan, met aan boord een gezelschapsheer van zesentwintig die als natuuronderzoeker meevoer.

Hij is hier aan land gegaan, en dit was daarmee het eerste van deze eilanden dat hij heeft gezien. Het schip is vijf weken in de archipel gebleven.

Wat hij in die vijf weken deed, was verzamelen zonder goed bij te houden van welk eiland wat kwam. Dat is later een probleem geworden: pas in Engeland, toen een vogeldeskundige zijn vinken uit elkaar haalde, bleek dat de snavels per eiland verschilden.

Hij heeft toen de etiketten van andere bemanningsleden moeten gebruiken om het alsnog uit te zoeken. De beroemde gedachte is dus niet hier ontstaan maar jaren later aan een schrijftafel in Londen, en dat wordt in het bezoekerscentrum eerlijk verteld.

Boven de baai staat een borstbeeld van hem op de heuvel waar hij aan land kwam. De klim erheen duurt een half uur en er ligt onderweg een baaitje waar je met zeeleeuwen kunt zwemmen.

Het bezoekerscentrum in het dorp gaat over de geschiedenis van de eilanden: de zeerovers, de walvisvaarders die de schildpadden bij duizenden als proviand meenamen, en de strafkolonie die hier tot in de twintigste eeuw heeft gestaan.

Zeeleeuwen op de bankjes

Dit is de hoofdplaats van de provincie waar de archipel onder valt, met ongeveer zevenduizend inwoners, en zij wordt gedeeld met de zeeleeuwen.

Die liggen op het strand, op de steigers, op de bankjes aan de boulevard en soms op de bootjes. Zij zijn niet schuw en je moet er letterlijk omheen lopen; aanraken en voeren mag niet en de afstand van twee meter wordt gehandhaafd.

Buiten het dorp ligt op zevenhonderd meter hoogte een kratermeer met zoet water, een van de weinige permanente zoetwaterplassen van de hele archipel. Daaromheen groeit vegetatie die je aan de kust niet ziet, en er broeden fregatvogels die er hun verenkleed komen spoelen.

Voor de kust staat een verticale tufsteenrots van ongeveer honderdvijftig meter uit zee, in tweeen gespleten, met een geul ertussen. Daar zwemmen hamerhaaien, en snorkelen in die geul is de bekendste uitstap.

Verder is er een fokstation voor reuzenschildpadden, waar de dieren van dit eiland worden grootgebracht tot zij groot genoeg zijn om niet meer door ratten te worden opgegeten.

Reken erop dat vrijwel alles met een gids gaat en dat je je aan de looproutes moet houden. Dat is niet lastig gedaan: het is de reden dat deze eilanden er nog zo bij liggen.

Wat het kost om er te mogen komen

Voor het nationale park wordt bij aankomst een toegangsbedrag geheven dat sinds 2024 verdubbeld is naar tweehonderd dollar voor buitenlandse bezoekers.

Daarnaast betaal je op het vasteland een doorreiskaart. Die twee bedragen zitten meestal niet in de cruiseprijs, dus vraag na wat er wel en niet in zit.

Er gelden bovendien invoerregels die streng worden gecontroleerd. Zaden, vers fruit, groente, planten en dierlijke producten mogen niet mee, en je bagage gaat op het vliegveld door een controle.

Dat is geen formaliteit. De grootste bedreiging voor deze eilanden zijn niet de bezoekers maar de soorten die zij meebrengen; ratten, geiten en insecten hebben er meer schade aangericht dan alles bij elkaar.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Baltra, Galapagos Islands, Puerto Egas, Isla San Salvador, Rabida Island, Galapagos Islands en Elizabeth Bay, Isabela. Dat zijn geen dorpen maar landingsplaatsen in het park.

Wij hebben de tarieven, regels, afstanden en openingstijden niet ter plaatse gecontroleerd; toegangsbedragen worden hier met enige regelmaat aangepast.

Waar je op moet letten

• Filteren op vaargebied heeft hier geen zin. Drie van de vier tags kloppen niet en de Stille Oceaan ontbreekt.
• Er valt niets te kiezen. Een schip, een reisduur, een vertrekhaven, opgelegd door het park.
• De toegang kost tweehonderd dollar extra en zit meestal niet in de prijs.
• Neem geen zaden of vers voedsel mee. Daar wordt op gecontroleerd.
• Houd twee meter afstand van de dieren. Ook van de zeeleeuwen op de bankjes.
• Het aanbod is het hele jaar gelijk. Vier tot zeven reizen per maand.