De golf waar een dichter is verdronken

Er komen 41 reizen langs in Portovenere en er vertrekken er drie. Deze plaats ligt aan de punt van een baai die in Italie de golf van de dichters heet, en die naam is verdiend.

In 1822 woonde de Engelse dichter Percy Bysshe Shelley aan de overkant van deze golf, in een huis aan het water. Hij was negenentwintig en hij had een boot laten bouwen waarmee hij graag alleen voer.

Op 8 juli van dat jaar voer hij terug uit Livorno en kwam hij in een plotselinge storm terecht. De boot is gezonken en zijn lichaam is tien dagen later op het strand aangespoeld, herkenbaar aan een boek in zijn jaszak.

Hij is op dat strand verbrand, in aanwezigheid van Byron, omdat de quarantainewetten geen vervoer toestonden. Zijn hart zou niet zijn verbrand en is aan zijn vrouw gegeven, die het tot haar dood bewaarde.

Byron zelf logeerde eerder in deze streek en zwom vanaf een grot onder deze plaats de golf over naar het huis van Shelley, ruim acht kilometer. Die grot draagt nu zijn naam en is vanaf de rotsen te zien.

Dat is de reden dat deze baai zo heet. Voor een plaats van vierduizend inwoners is dat een zware literaire hypotheek.

Een kerk op de rots waar een tempel voor Venus stond

Op de punt van het schiereiland staat een zwart-wit gestreepte kerk uit 1198, met de golven eronder.

Zij staat op de plek van een Romeinse tempel die aan Venus was gewijd, en daar komt de naam van dit stadje vandaan: haven van Venus. Bij opgravingen zijn resten van die tempel gevonden.

Vanaf het terras achter de kerk kijk je recht de open zee in en bij helder weer tot aan Corsica. Dat is de plek waar iedereen staat en het is de klim waard.

Achter de kerk ligt de ruine van een burcht uit de zestiende eeuw op de heuvel, met muren die tot aan het water doorlopen. Genua heeft deze plaats eeuwenlang als vooruitgeschoven post tegen Pisa gebruikt.

Aan de kade staat een rij smalle hoge huizen in oker, roze en rood, van vier en vijf verdiepingen. Die vormen samen de zeemuur: aan de achterkant zijn het gewone gevels, aan de voorkant een gesloten wand.

Het stadje is klein en steil en in een uur bekeken. Het staat sinds 1997 samen met de vijf dorpen verderop en de eilanden ervoor op de werelderfgoedlijst.

De vijf dorpen liggen om de hoek

Op ongeveer vijftien kilometer langs de kust liggen de dorpen waar deze streek wereldwijd om bekend is.

Dat zijn er vijf, gebouwd tegen steile hellingen boven zee, met terrassen waarop wijnstokken staan die met muurtjes van droge steen op hun plek worden gehouden. Die muurtjes zijn bij elkaar zevenduizend kilometer lang.

Ze zijn te bereiken met een boot vanaf deze kade, in een half uur tot een uur, en dat is de gebruikelijke uitstap. Er gaat ook een trein, maar die vertrekt uit de stad aan de andere kant van de golf.

Hier hoort een waarschuwing bij die eerlijk is en zelden wordt gegeven. Die dorpen zijn zo druk dat er in het hoogseizoen op de paden en in de treinen file staat, en de gemeenten hebben herhaaldelijk bezoekersbeperkingen overwogen en deels ingevoerd.

Deze plaats zelf is rustiger en niet minder mooi. Wie de foto's van die dorpen kent en er de drukte bij bedenkt, kan overwegen hier te blijven.

Voor de kust ligt een eiland met marmergroeven en grotten waar je met een bootje omheen vaart. Dat duurt een uur.

Een aanlegplaats voor kleine schepen

Er is hier geen cruisekade, en dat is aan de vloot te zien.

Er leggen acht rederijen aan en dat zijn vrijwel allemaal partijen met schepen van enkele honderden passagiers, waaronder een met zeilschepen. Tweeentwintig van de vierenvijftig aanlopen komen van de grootste.

De schepen liggen voor de ankers in de baai en je gaat met een tender aan land bij de kade van het stadje. Bij wind uit het zuidwesten staat er deining en dan kan dat vervallen.

Vijftien reizen duren zeven nachten en vier eenentwintig nachten. Elf beginnen in Civitavecchia, tien in Nice en negen in Barcelona.

De prijzen lopen van tienhonderdtachtig euro tot negenendertigduizend tweehonderdzestig, en bij elf van de vierenvijftig reizen ontbreekt het bedrag.

De vaargebieden kloppen: Europa en de Middellandse Zee bij alle vierenvijftig en de westelijke Middellandse Zee bij drieendertig. Dit is Ligurie, en dat ligt daar werkelijk.

Praktisch

De aanlegplaats ligt aan de kade en alles begint daar; het stadje heeft een straat.

De klim naar de kerk en de burcht gaat over trappen en kost een half uur heen en terug. Trek schoenen aan met grip, want de treden zijn glad gesleten.

Er staat een tweede record met deze naam in het bestand; dat is al samengevoegd en staat op nul reizen, dus daar hoef je niet apart op te zoeken.

De havens die het vaakst met deze op dezelfde reis staan zijn Bonifacio, Ajaccio, Corsica en Alghero. Dat is een Corsicaanse en Ligurische lijst: veel van deze reizen combineren deze kust met Corsica en Sardinie.

Er wordt 3 maanden per jaar vertrokken, maar dat cijfer gaat alleen over de drie reizen die hier beginnen. De aanlopen zelf liggen over het zomerseizoen verspreid.

Wij hebben de afstanden, vaartijden, openingstijden en tarieven niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Je komt met een tender aan land. Bij zuidwestenwind kan dat vervallen.
• De vijf dorpen liggen op een half uur varen en zijn in het hoogseizoen erg druk.
• De klim naar de kerk kost een half uur en de treden zijn glad.
• Het stadje is in een uur bekeken. Je hebt hier geen excursie nodig.
• De vaargebieden kloppen. Dit is werkelijk de westelijke Middellandse Zee.
• Er komen alleen kleine schepen. De prijzen liggen navenant.