MSC Lirica

Wat voor schip is de MSC Lirica?

De MSC Lirica is in 2003 in de vaart gekomen en meet 65.591 brutoton. Het schip is 275 meter lang, telt 13 dekken en heeft plaats voor 1.984 passagiers in 992 hutten, met 721 bemanningsleden.

Er staan nu 258 afvaarten open, vanaf €183 per persoon, met vertrekdata van oktober 2026 tot en met november 2028.

Het was in 2003 het eerste nieuwbouwschip van deze rederij, en daarmee het begin van de vloot zoals die er nu uitziet.

Met 65.591 brutoton is het een van de kleinste schepen in het aanbod, minder dan een derde van de nieuwste. Dat is de reden dat het komt waar die niet komen.

In 2021 is het schip opgeknapt.

Het schip waarmee de rederij begon

MSC is in 1970 begonnen als vrachtvaartbedrijf en is nog steeds in familiehanden. De cruisetak komt uit 1988 en bestond de eerste vijftien jaar uit tweedehands schepen.

De Lirica veranderde dat. Het was het eerste schip dat de rederij zelf liet bouwen, en er volgden er drie op dezelfde romp; daarna kwamen de grotere klassen die het beeld van vandaag bepalen.

Halverwege de jaren tien zijn alle vier de schepen van deze klasse op de werf middendoor gezaagd, waarna er een vooraf gebouwde sectie van vierentwintig meter tussen is geplaatst.

Dat leverde per schip ruim vijftienduizend ton en bijna tweehonderd hutten op, plus een groter buffet en een waterpark op het achterdek. Bij cruiseschepen is zo'n ingreep zeldzaam: het is goedkoper dan nieuwbouw en het verlengt de levensduur van een romp met jaren.

Voor de reiziger is dat zichtbaar aan de afwerking. Het middendeel is nieuwer dan voor en achter, en de indeling heeft daar een overgang.

Wat je hier krijgt is een casco uit 2003 met voorzieningen uit twee latere tijdvakken, en een prijs die daarnaar is.

Waar de MSC Lirica vaart

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Marghera, Kotor, Ancona, Mykonos, Syros en Civitavecchia.

Dat is de Adriatische lus: van Marghera bij Venetië langs Kotor in Montenegro, Ancona, en de Griekse eilanden Mykonos en Syros.

Marghera in die lijst verdient uitleg. Sinds 2021 mogen schepen boven de 25.000 ton niet meer via het Giudeccakanaal en het San Marcobekken varen, en het aanbod is verplaatst naar Marghera en Ravenna. Wie een reis met Venetië op de route boekt, krijgt daar dus een bustransfer bij.

Syros is een eiland dat op weinig programma's staat en dat juist daarom de moeite is: de hoofdstad Ermoupoli was in de negentiende eeuw de grootste haven van Griekenland en heeft een operagebouw naar het voorbeeld van de Scala.

Daarnaast staat dit schip op de langere routes naar Egypte en de Rode Zee, met de doorvaart door het Suezkanaal.

Wat kost een cruise met de Lirica?

De vanafprijs van €183 per persoon geldt voor een binnenhut op een korte reis buiten het hoogseizoen.

Inbegrepen zijn de hut, alle maaltijden in het hoofdrestaurant en het buffet, de shows, de zwembaden en de kinderclubs.

Wat er los bij komt: de servicevergoeding, de dranken, de specialiteitenrestaurants, de excursies en de wifi. De servicevergoeding is een vast bedrag per persoon per dag dat naast de reissom staat.

Op een week voor twee personen kan dat samen meer bedragen dan de reissom zelf. Dat staat in de voorwaarden en het is de reden dat een lage vanafprijs weinig zegt.

Water bij het eten is niet vanzelfsprekend gratis, en dat verrast Nederlandse gasten regelmatig.

Excursies via het schip zijn duurder dan zelf regelen. In Kotor, Ancona en op de Griekse eilanden loop je van de kade het bezienswaardige in; alleen voor Venetië is de transfer nodig.

Voor wie dit schip werkt

Dit is het schip voor wie de havens belangrijker vindt dan de voorzieningen.

Met 1.984 passagiers gaat het ontschepen sneller dan op een schip met vijfduizend, zijn de wachtrijen korter en is er op zeedagen eerder een ligbed vrij.

Het komt bovendien in havens waar de grote schepen niet liggen. Kotor is daar het beste voorbeeld van: die baai is smal en de kade kort, en een schip van driehonderdvijftig meter komt er niet in.

Wat je hier niet vindt is het aanbod waarmee de nieuwe schepen worden verkocht.

Voor gezinnen met kinderen die de hele dag vermaakt willen worden is dat een beperking. Voor wie 's ochtends van boord gaat en 's avonds terugkomt, is het genoeg.

Reken op een schip van ruim twintig jaar oud dat tweemaal is aangepakt, met een indeling uit een ander tijdvak.

Welke hutten je beter vermijdt

Vier plekken die je op dit schip vooraf kunt uitsluiten.

De hutten direct onder het buffet en het zwembaddek. Daar wordt vroeg in de ochtend met ligstoelen en karren geschoven.

De hutten helemaal vooraan op de lage dekken; bij deining voel je de beweging daar het sterkst. In de Egeïsche Zee kan de meltemi dagen achtereen waaien.

De hutten achteraan boven de schroeven. Het uitzicht is goed en bij het manoeuvreren in een haven trilt het merkbaar.

De hutten rond de overgang naar het ingevoegde middendeel; daar zitten technische ruimtes en liftschachten dichter op de hutten dan elders, en dat is op de plattegrond te herkennen aan de onderbreking in de rij.

Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek, met passagiershutten boven en onder je.

Aan boord van de MSC Lirica

De indeling is die van een schip uit het begin van deze eeuw: overzichtelijk, met alles binnen een paar minuten lopen.

Er is een hoofdrestaurant waar de maaltijden bij de prijs zitten, een buffet dat vrijwel de hele dag open is, en enkele eetgelegenheden tegen bijbetaling.

Het theater loopt over twee dekken en heeft twee voorstellingen per avond, afgestemd op de twee dinerzittingen. Reserveren hoeft niet, en dat is een verschil met de nieuwe schepen waar alles via een app gaat.

Op het achterdek ligt het waterpark uit de verlenging, met glijbanen en een speelgedeelte voor kinderen.

Verder zijn er een spa met thermaal circuit, een sportschool, een casino, een discotheek en een kinderclub die naar leeftijd is verdeeld.

De buitendekken zijn ruim voor een schip van deze omvang, en dat merk je op een zeedag.

Het publiek en de talen

Deze rederij is Italiaans en dat bepaalt de dag aan boord meer dan de route.

Er wordt in vier of vijf talen omgeroepen: Italiaans, Duits, Frans, Engels en Spaans. Op de Adriatische routes is het aandeel Italiaanse gasten groot.

Nederlands zit er niet bij. Met Engels red je je overal; het personeel spreekt dat en de menu's zijn meertalig.

Er wordt laat gegeten en de porties zijn kleiner dan op de Amerikaanse schepen, met meer gangen. Pasta komt als tussengerecht.

Het animatieteam is nadrukkelijk aanwezig. Voor een deel van de gasten is dat de reden om te boeken en voor een ander deel de reden om het niet te doen.

De kledingcode is soepel, met per reis een of twee avonden waarop in het hoofdrestaurant iets netters wordt gevraagd. Wie daar geen zin in heeft, eet die avond in het buffet.

Waar je opstapt

Marghera is de thuishaven en dat vraagt uitleg, want in het vaarschema staat vaak Venetie.

Marghera ligt aan de vaste wal van de lagune, op een half uur met de bus of de boot van het Piazza San Marco. Er is een parkeerterrein en een treinstation op korte afstand.

Vanuit Nederland vlieg je op Venetie Marco Polo, ruim anderhalf uur, en van de luchthaven rijdt een pendeldienst naar de terminal.

Kom een dag eerder. Venetie is die extra dag waard, en een vertraagde vlucht kost je anders het schip.

Op de weeklus kun je ook in Ancona, Bari of een Griekse haven opstappen; dat verandert de volgorde van je week en de vlucht die je boekt.

Wie met de auto gaat, rijdt in ongeveer dertien uur vanuit Nederland naar Marghera. Dat is lang, en het scheelt vier vliegtickets voor een gezin.

Wanneer je gaat

De Adriatische lus heeft een duidelijk seizoen en dat loopt van april tot oktober.

Mei, juni, september en oktober zijn het aangenaamst: twintig tot achtentwintig graden, alles open, en de oude steden te belopen zonder dat de hitte de dag bepaalt.

In juli en augustus is het in Venetie, Kotor en op de eilanden dertig graden en meer, en dan is het bovendien vol met dagjesmensen.

Wat in de zomer het weer bepaalt is de meltemi in de Egeische Zee, en in het voor- en najaar de bora aan de Adriatische kust: een droge valwind uit het noordoosten die kracht tien kan halen.

Bij bora sluiten veerdiensten en kan een aanloop vervallen; in het zomerseizoen komt dat zelden voor.

In de winter vaart hier vrijwel niets, en verplaatst dit schip zich naar de langere routes richting Egypte en de Rode Zee.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.