Cruises naar Puerto Ayora, Galapagos

Een rederij, een schip, een reisduur, een vertrekhaven

Er komen 115 reizen langs in Puerto Ayora, Galapagos en er vertrekt er geen enkele. Dit is de meest eenvormige haven die wij in dit hele aanbod zijn tegengekomen.

Alle honderdeenentwintig reizen komen van dezelfde rederij. Zij worden alle honderdeenentwintig door hetzelfde schip gevaren. Zij duren alle honderdeenentwintig zeven nachten. En zij beginnen alle honderdeenentwintig in dezelfde haven, op het eiland waar het vliegveld ligt.

Er valt hier dus niets te vergelijken behalve de datum. Dat is geen tekortkoming van deze pagina maar van de werkelijkheid: het nationale park laat aan boord van een schip op de bezoekplekken maximaal honderd mensen toe, en daarmee vallen alle gewone cruiseschepen af.

Wie hier wil komen boekt dus in de praktijk een van deze zeven nachten, of hij zoekt een van de andere kleine schepen die op andere eilanden aanleggen.

Er wordt 12 maanden per jaar gevaren en de verdeling is bijna vlak: oktober telt er veertien en februari, mei en juni elk acht. Dat is voor een cruisebestemming uitzonderlijk gelijkmatig.

Alle reizen dragen Caribisch gebied, en geen enkele de Stille Oceaan

Deze eilanden liggen duizend kilometer ten westen van Ecuador, midden in de Stille Oceaan.

Toch dragen alle honderdeenentwintig reizen hier Caribisch gebied als vaargebied, en eenenzestig ervan bovendien de Bahama's. De Stille Oceaan komt in die lijst helemaal niet voor.

Wij hebben nagegaan waar dat aan hangt. Op elke reis staan twee records die het etiket in honderd procent van hun gevallen dragen: deze plaats zelf en een klein eiland ten noorden ervan. Omdat die twee altijd samen voorkomen, kunnen wij niet bepalen welke van de twee het veroorzaakt.

Wat wel vaststaat is dat het aan die twee zit en niet aan de rest van de route. De haven waar de reizen beginnen draagt het etiket namelijk bij zevenenveertig procent van haar tweehonderdzestig reizen, en dat zijn precies de reizen waarop deze twee ook staan.

Er is nog een variant van hetzelfde: een ander eiland in deze groep draagt bij tachtig van de tachtig reizen het etiket Afrika. Verschillende bezoekplekken op dezelfde eilanden dragen dus verschillende verkeerde werelddelen.

Voor jou is de gevolgtrekking eenvoudig: het filter op vaargebied is hier onbruikbaar. Zoek op de naam van de eilanden of op de vertrekhaven.

Wat het kost, en waarom

De goedkoopste reis hier kost zevenduizend zeshonderdvierentachtig euro per persoon voor zeven nachten en de duurste zeventienduizend driehonderdvijfentwintig. Bij negentien reizen ontbreekt het bedrag.

Dat komt neer op ruim elfhonderd euro per nacht aan de onderkant, en dat is voor een reis van een week uitzonderlijk. Ter vergelijking: op de Caribische eilanden begint het bij een paar honderd euro voor dezelfde lengte.

Daar staan redenen tegenover die je niet ziet in het aanbod. Het park schrijft een gediplomeerde gids voor bij vrijwel elke landing, met een vaste verhouding van gidsen op bezoekers. De schepen zijn klein en varen daardoor met hoge kosten per passagier.

Daarnaast betaal je bij aankomst een parkheffing die in 2024 fors is verhoogd, en die zit lang niet altijd in de reissom. Vraag dat na, want het gaat om een bedrag in de honderden euro's per persoon.

Reken er ook op dat je hierheen moet vliegen via Quito of Guayaquil, en dat die binnenlandse vlucht apart geregeld en betaald moet worden als de rederij hem niet meelevert.

Wat Darwin hier wel en niet heeft bedacht

Het verhaal gaat dat Charles Darwin op deze eilanden de evolutietheorie heeft bedacht, en zo is het niet gegaan.

Hij was hier in 1835 vijf weken, als natuuronderzoeker aan boord van de Beagle, en hij was toen zesentwintig. Hij verzamelde er vogels, schildpadden en planten zoals hij overal deed.

Wat hij niet deed was per eiland bijhouden waar hij ze vandaan had. Bij zijn vinken heeft hij dat verzuimd, en de etiketten zijn later in Londen met moeite gereconstrueerd uit de aantekeningen van anderen aan boord.

De vogelkundige John Gould stelde in 1837 in Londen vast dat het om afzonderlijke soorten ging en niet om variaties. Pas toen viel het kwartje, en het heeft daarna nog tweeentwintig jaar geduurd voor het boek verscheen.

Wat je hier wel ziet is waarom het opviel: op elk eiland een andere schildpad, een andere spotlijster, een andere leguaan, en allemaal duidelijk verwant.

In het onderzoeksstation bij deze plaats staat bovendien het lichaam van de schildpad die als laatste van zijn soort in 2012 is gestorven. Dat is geen vrolijke bezienswaardigheid maar wel een eerlijke.

Wat je op zo'n dag ziet

Deze plaats is met ongeveer twaalfduizend inwoners de grootste van de eilanden, en zij ligt op het eiland in het midden van de groep.

Vanaf het havenplein loop je in vijf minuten naar het onderzoeksstation, waar jonge reuzenschildpadden worden grootgebracht tot ze groot genoeg zijn om te worden uitgezet. Dat programma loopt sinds 1965 en heeft enkele ondersoorten van uitsterven gered.

In het hoogland van hetzelfde eiland lopen die schildpadden in het wild rond, in weilanden en langs de weg. Dat is een half uur rijden en het is de betrouwbaarste plek ter wereld om ze te zien.

Aan de andere kant van de plaats loopt een pad van tweeeneenhalve kilometer naar een strand met wit zand waar zeeleguanen liggen te zonnen. Dat pad is verhard en je hebt er geen gids voor nodig.

Verder liggen er lavatunnels in het hoogland waar je doorheen kunt lopen, en twee inzakkingskraters naast de weg.

Wij hebben de afstanden, looptijden, tarieven en parkheffingen niet ter plaatse gecontroleerd.

Waar je op moet letten

• Er is geen keuze behalve de datum. Een rederij, een schip, zeven nachten.
• Filter niet op vaargebied. Alle reizen staan onder Caribisch gebied.
• Vraag naar de parkheffing. Die is fors en zit niet altijd in de reissom.
• Vraag naar de binnenlandse vlucht vanaf Quito of Guayaquil.
• Het strand op loopafstand kost je geen gids; de meeste andere plekken wel.
• Het aanbod is het hele jaar vrijwel gelijk. De maand maakt hier weinig uit.