Dining
MSC Orchestra offers an expanded selection of dining venues compared to her older fleetmates. Most guests choose to dine in the Main Dining Rooms (MDRs), where evening meals follo…
Groot en betaalbaar schip in de vloot van MSC Cruises.
From the moment you step on the MSC Orchestra, you will be stunned by its understated elegance. Five sparkling pools, a Sports Center, a fully equipped gym and a jogging track will keep you active even while at sea. You can also head over to the MSC Aurea Spa to unwind with Turkish baths, saunas, Balinese massages, whirlpool baths and many more treatments for the ultimate pampering. Catch a live show at the Covent Garden Theater or the Savannah Bar, or head over to La Cubana Cigar Room to enjoy uninterrupted cigar bliss. There are several bars for your enjoyment, as well as the Palm Beach Cas…
MSC Orchestra offers an expanded selection of dining venues compared to her older fleetmates. Most guests choose to dine in the Main Dining Rooms (MDRs), where evening meals follo…
De MSC Orchestra heeft de komende maanden 228 cruises gepland. Een greep:
De MSC Orchestra is in 2007 in de vaart gekomen en meet 92.409 brutoton. Het schip is 294 meter lang, telt 16 dekken en heeft plaats voor 2.550 passagiers in 1.275 hutten, met 1.054 bemanningsleden.
Er staan nu 228 afvaarten open, vanaf €173 per persoon, met vertrekdata van september 2026 tot en met mei 2028.
In 2021 is het opgeknapt.
Naar hedendaagse maatstaven is dit een middelgroot schip. De nieuwste schepen van deze rederij nemen vijfduizend passagiers mee op ruim tweehonderdduizend ton; hier gaat het om tweeënhalfduizend gasten op tweeënnegentigduizend ton.
Dat verschil bepaalt waar het schip kan liggen, en dat is bij deze route het hele punt.
Dat is ongebruikelijk. De meeste schepen van deze rederij vertrekken uit Barcelona, Genua of Civitavecchia; dit schip ligt in Piraeus en vaart van daaruit de oostelijke Middellandse Zee rond.
De routes gaan langs Corfu, Katakolon, Istanbul, Izmir en de Griekse eilanden. Dat is een ander soort week dan de westelijke lus: minder grote steden, meer eilanden, en een aanloop in Turkije.
Voor een Nederlandse reiziger betekent dit dat je op Athene vliegt, ruim drie uur, en dat de terminal in Piraeus op een half uur met de metro van de Akropolis ligt.
Kom een dag eerder. Athene is die extra dag waard, en een vertraagde vlucht kost je anders het schip.
Op een reis vanuit Piraeus vaar je 's nachts tussen de eilanden en lig je elke ochtend ergens anders; de afstanden in dit gebied zijn kort.
De vanafprijs van €173 per persoon geldt voor een binnenhut op een korte reis buiten het hoogseizoen.
Inbegrepen zijn de hut, alle maaltijden in het hoofdrestaurant en het buffet, de shows, de zwembaden en de kinderclubs.
Wat er los bij komt: de servicevergoeding, de dranken, de specialiteitenrestaurants, de excursies en de wifi. De servicevergoeding is een vast bedrag per persoon per dag dat naast de reissom staat.
Water bij het eten is niet vanzelfsprekend gratis, en dat verrast Nederlandse gasten regelmatig.
Excursies via het schip zijn duurder dan zelf regelen, en op deze route is zelf gaan goed te doen. Op Corfu, Katakolon en Mykonos loop je van de kade het bezienswaardige in; voor Efeze vanuit Izmir is een georganiseerde tocht wel te overwegen, omdat het terrein op afstand ligt.
Reken alles door voordat je met een andere rederij vergelijkt: het verschil tussen een lage vanafprijs met veel bijverkoop en een hogere prijs met meer inbegrepen valt vaak kleiner uit dan het lijkt.
MSC begon in 1970 als vrachtvaartbedrijf en is nog steeds in familiehanden; de cruisetak is er in 1988 uit voortgekomen en bestond tot halverwege de jaren negentig uit tweedehands schepen.
De schepen zijn naar muziek genoemd en dat thema loopt door de inrichting: de bars en salons dragen namen uit de muziek, er staat een vleugel in het atrium en er valt een waterval over meerdere verdiepingen.
In 2021 is het schip opgeknapt, met vernieuwde hutten, stoffering en openbare ruimtes. De indeling en de techniek zijn gebleven; een schip wordt van zo'n beurt niet nieuw, wel prettiger om op te zitten.
Wie op een van die drie heeft gevaren, kent hier meteen de weg.
Kijk bij het vergelijken van twee schepen van dezelfde rederij naar het bouwjaar en het jaar van de laatste beurt. Die twee samen zeggen meer dan een sterrenoverzicht.
Dit is het schip voor wie de eilanden belangrijker vindt dan de voorzieningen.
Met tweeënhalfduizend passagiers gaat het ontschepen sneller dan op een groot schip, zijn de wachtrijen korter en is er op zeedagen eerder een ligbed vrij.
Het komt bovendien in havens waar de grote schepen niet liggen. In de Griekse eilandenwereld is dat het verschil tussen aan de kade liggen en een uur tenderen.
Wat je hier niet vindt is het aanbod waarmee de nieuwe schepen worden verkocht: geen glijbaan van elf dekken, geen waterpark, geen promenade onder een glazen koepel.
Voor gezinnen met kinderen die de hele dag vermaakt willen worden is dat een beperking. Voor wie 's ochtends van boord gaat en 's avonds terugkomt, is het genoeg.
Reken op een schip van bijna twintig jaar oud dat is opgeknapt, met een indeling uit een ander tijdvak en een prijs die daarnaar is.
Vier plekken die je op dit schip vooraf kunt uitsluiten.
De hutten direct onder het buffet en het zwembaddek. Daar wordt vroeg in de ochtend met ligstoelen en karren geschoven.
De hutten helemaal vooraan op de lage dekken; bij deining voel je de beweging daar het sterkst. In de Egeïsche Zee kan de meltemi dagen achtereen waaien.
De hutten achteraan boven de schroeven. Het uitzicht is goed en bij het manoeuvreren in een haven trilt het merkbaar.
De hutten naast een dienstdeur of een pantry; die zijn op de plattegrond te herkennen aan de onderbreking in de rij.
Het rustigst zit je midscheeps op een middelhoog dek, met passagiershutten boven en onder je.
Deze rederij is Italiaans en dat bepaalt de dag aan boord meer dan de route.
Er wordt in vier of vijf talen omgeroepen: Italiaans, Duits, Frans, Engels en Spaans. Op de routes vanuit Piraeus is het aandeel Italiaanse en Duitse gasten groot.
Nederlands zit er niet bij. Met Engels red je je overal; het personeel spreekt dat en de menu's zijn meertalig.
Er wordt laat gegeten, de porties zijn kleiner dan op de Amerikaanse schepen en er zijn meer gangen.
Het animatieteam is nadrukkelijk aanwezig. Voor een deel van de gasten is dat de reden om te boeken en voor een ander deel de reden om het niet te doen.
De kledingcode is soepel, met per reis een of twee avonden waarop in het hoofdrestaurant iets netters wordt gevraagd. Wie daar geen zin in heeft, eet die avond in het buffet.
De indeling is die van een schip uit de jaren na 2000: overzichtelijk, met alles binnen een paar minuten lopen.
Er is een hoofdrestaurant over twee verdiepingen waar de maaltijden bij de prijs zitten, een buffet dat vrijwel de hele dag open is, en enkele restaurants tegen bijbetaling.
Het theater loopt over twee dekken en heeft twee voorstellingen per avond, afgestemd op de twee dinerzittingen. Reserveren hoeft niet, en dat is een verschil met de nieuwe schepen waar alles via een app gaat.
Dat overdekte bad is in het voor- en najaar het drukste plekje aan boord.
Verder zijn er een spa met thermaal circuit, een sportschool, een casino, een discotheek en een kinderclub die naar leeftijd is verdeeld.
Er is een panoramalounge bovenin met zicht over de boeg. Op een route met korte nachten tussen de eilanden is dat de plek waar je de aanvaart ziet.
De oostelijke Middellandse Zee heeft een duidelijk seizoen en dat is de moeite van het uitzoeken waard.
Van april tot oktober vaart dit schip zijn lussen. September en oktober zijn het aangenaamst: vierentwintig tot dertig graden, de zee nog warm na de zomer, en de terreinen aan wal te belopen.
In juli en augustus is het in Athene en op de eilanden vijfendertig graden en meer, en een archeologisch terrein zonder schaduw is dan zwaar werk.
Mei, juni en oktober zijn de rustige randen: twintig tot achtentwintig graden en lagere prijzen.
Wat in de zomer het weer bepaalt is de meltemi, een droge noordenwind die dagen achtereen kan waaien. Die maakt de hitte draaglijk en zorgt voor het enige echte risico op deze route: bij te veel wind kan een tenderhaven vervallen.
In de winter vaart hier vrijwel niets; wat er dan is, zijn de lange reizen die door dit gebied heen komen.
De havens van deze lus liggen dicht bij elkaar en verschillen sterk, en dat maakt de week afwisselender dan de westelijke route.
Corfu is groen en heeft Venetiaanse en Britse sporen in plaats van Ottomaanse, met een kade waar het schip gewoon kan afmeren.
Katakolon is een dorp met een kade, en de reden om er te liggen is Olympia op een half uur: het terrein van de antieke Spelen, met het stadion waar nog steeds gelopen kan worden.
Istanbul is de enige haven op deze route waar je een dag tekortkomt. De kade ligt aan de Bosporus bij Karaköy, op loopafstand van de Galatabrug.
Izmir is de toegang tot Efeze, op een uur rijden: een Romeinse stad met een bibliotheekgevel en een theater voor vijfentwintigduizend mensen.
Bari in Italië is vaak de tegenhanger aan de westkant van de lus, met een oude stad die je vanaf de kade in loopt.
Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.