Celestyal Discovery

Wat voor schip is de Celestyal Discovery?

De Celestyal Discovery is in 2003 in de vaart gekomen en meet 42.289 brutoton. Het schip is 202 meter lang en heeft plaats voor 1.360 passagiers, met 492 bemanningsleden.

Er staan nu 273 afvaarten open, vanaf €389 per persoon, met vertrekdata van september 2026 tot en met maart 2028. In 2025 is het schip opgeknapt.

Dit is een klein schip naar hedendaagse maatstaven: ruim veertigduizend ton tegenover tweehonderdduizend bij de grootste, en dertienhonderd passagiers tegenover vijfduizend.

Die omvang is het hele punt. Het schip vaart de Griekse eilanden, en daar is klein zijn geen tekortkoming maar de voorwaarde om ergens te kunnen liggen.

De rederij is Celestyal Cruises, een Griekse aanbieder die zich vrijwel volledig op dit gebied richt. Dat is een ander soort bedrijf dan de grote internationale merken.

Een Griekse rederij op Griekse eilanden

Waar de grote rederijen de Griekse eilanden meepakken als onderdeel van een bredere Mediterrane route, doet deze aanbieder vrijwel niets anders.

Dat levert een ander soort programma op. De reizen zijn kort, drie tot zeven nachten, en er staan meer eilanden op dan bij een weeklus van een groot schip.

De havens die het vaakst op het programma staan zijn Athene, Kusadasi, Patmos, Santorini, Mykonos en Kreta: Efeze, Patmos, Santorini, Athene, Mykonos en Kreta.

Patmos in die lijst kom je bij de grote rederijen zelden tegen. Dat is het eiland waar volgens de overlevering de Openbaring is opgeschreven, in een grot die nu te bezoeken is, met een klooster erboven dat op de werelderfgoedlijst staat.

Efeze in Turkije hoort in de praktijk bij deze route; het is een Romeinse stad met een bibliotheekgevel en een theater voor vijfentwintigduizend mensen, op een uur van de haven Kusadasi.

Wat de reizen kenmerkt is het tempo: 's nachts varen, elke ochtend ergens anders, en de afstanden tussen de eilanden zijn kort genoeg om dat vol te houden.

Wat er in de prijs zit

Deze rederij werkt anders dan de grote aanbieders, en dat is de moeite van het narekenen waard.

Bij vrijwel alle reizen zijn inbegrepen: alle maaltijden, een selectie dranken bij de maaltijden en aan de bar, de fooien, en op de meeste reizen een of meer excursies.

Dat laatste is het grootste verschil. Bij een Italiaanse of Amerikaanse rederij komen excursies er los bij en tellen ze op een week met vijf havens flink aan.

Wat er niet in zit is de vlucht, en bij een reis die in Athene of Kusadasi begint is dat een aparte post.

Vergelijk daarom niet op de vanafprijs. Een reis die tweehonderd euro duurder begint dan een MSC-week kan na optelling van dranken, fooien en excursies goedkoper uitpakken.

De keerzijde is de keuze. Er zijn minder eetgelegenheden en minder aan boord te doen dan op een groot schip, en dat is waar het prijsverschil deels vandaan komt.

Aan boord

De indeling is die van een schip uit het begin van deze eeuw: overzichtelijk, met alles binnen een paar minuten lopen.

Er is een hoofdrestaurant, een buffet en een handvol bars. Meer eetgelegenheden zijn er niet, en dat past bij de omvang.

Het avondprogramma is bescheiden: een zaal met muziek en een voorstelling, vaak met Griekse dans en muziek als onderdeel.

Er is een zwembad op het bovendek, een kleine spa en een fitnessruimte. Er is geen waterpark, geen klimwand en geen kinderclub van formaat.

De hutten zijn eenvoudig en de goedkoopste categorieen zijn klein. Bij de verbouwing zijn de stoffering en de openbare ruimtes vernieuwd; de indeling is gebleven.

Wat je hier krijgt is een schip dat het vervoer en het eten verzorgt terwijl de reis zich aan wal afspeelt.

Voor wie dit schip werkt

Dit is het schip voor wie de eilanden wil zien en het schip als middel beschouwt.

Met dertienhonderd passagiers gaat het ontschepen snel, zijn er geen wachtrijen van betekenis en lig je in havens waar een groot schip voor anker moet.

Het publiek is internationaal gemengd, met veel Amerikaanse, Britse en Duitse gasten. De voertaal is Engels en er is geen Nederlandstalige begeleiding.

Voor gezinnen met kinderen die de hele dag vermaakt willen worden is dit niet het juiste schip; er is nauwelijks kinderaanbod.

Wie een week zoekt met veel havens en weinig zeedagen, zit hier precies goed. De reizen zijn kort en de eilanden liggen dicht bij elkaar.

Reken op een schip van ruim twintig jaar oud dat is opgeknapt, met een indeling uit die tijd en een prijs die daarnaar is.

Wanneer je gaat

Het seizoen loopt van maart tot november en volgt dat van de Griekse eilanden.

September en oktober zijn het aangenaamst: vierentwintig tot dertig graden, de zee nog op zijn warmst na de zomer, en de eilanden rustiger dan in augustus.

In juli en augustus is het vijfendertig graden en meer, en dan is het op Santorini en Mykonos vol met dagjesmensen van meerdere schepen tegelijk.

April, mei en juni zijn zacht met achttien tot zesentwintig graden, en de eilanden staan dan in bloei.

Wat in de zomer het weer bepaalt is de meltemi, een droge noordenwind die dagen achtereen kan waaien met kracht zes tot acht. Die maakt de hitte draaglijk en is tegelijk het enige echte risico: bij te veel wind kan een tenderhaven vervallen, en Santorini en Mykonos zijn daar gevoelig voor.

In de winter vaart hier niets; het schip ligt dan stil of verplaatst zich naar een ander gebied.

Waar je opstapt

Athene is de gebruikelijke vertrekhaven en dat is vanuit Nederland eenvoudig.

Je vliegt er in ruim drie uur naartoe, en de terminal in Piraeus ligt op een half uur met de metro van de Akropolis.

Kom een dag eerder. Athene is die dag waard, en een vertraagde vlucht kost je anders het schip.

Een deel van de reizen begint in Kusadasi of Thessaloniki; die hebben minder rechtstreekse verbindingen vanuit Nederland.

Omdat de reizen kort zijn, worden ze vaak gecombineerd met een verblijf aan land voor of na de vaart. Dat is bij deze rederij een gebruikelijke opzet en het is bij het boeken aan te geven.

Reken erop dat de reis om zeven uur 's ochtends in Piraeus eindigt; dat is vroeg voor een vlucht op dezelfde dag, en het lukt.

Wat je op de eilanden aantreft

De havens op deze route liggen dicht bij elkaar en verschillen sterk, en dat maakt de week afwisselender dan een lus met vier grote steden.

Santorini is de rand van een vulkaan die rond 1600 voor Christus is ingestort. Het schip ligt in de caldera voor anker en je gaat met een tender aan wal; van de kade naar Fira kom je met een kabelbaan, te voet over zeshonderd treden of op een ezel. Bij meerdere schepen tegelijk staat er een uur wachtrij, in beide richtingen.

Mykonos heeft wel een kade en een oude stad die als doolhof is aangelegd om piraten te laten verdwalen. Dat werkt bij bezoekers nog steeds.

Kreta is het grootste Griekse eiland; vanuit Heraklion is het paleis van Knossos een half uur rijden, met de resten van de Minoische beschaving.

Patmos is klein en stil, met een klooster op de heuvel en de grot waar volgens de overlevering de Openbaring is opgeschreven. Dat eiland staat op weinig andere programma's.

Efeze is het enige vasteland op de route en het grootste archeologische terrein: een Romeinse stad met een bibliotheekgevel, een theater voor vijfentwintigduizend mensen en straten van marmer die na tweeduizend jaar glad zijn geworden.

Wat je meeneemt

Op deze route loop je meer dan op een gemiddelde cruise, en dat bepaalt wat er in je koffer moet.

Schoenen waarop je kunt lopen zijn hier geen bijzaak: kasseien, marmer en treden komen op elk eiland terug, en dat marmer is bij nat weer verraderlijk.

Neem water en een hoed mee voor de terreinen. Bij Efeze en Knossos is er vrijwel geen schaduw en in de zomer loopt het kwik richting de veertig graden.

Kerken en kloosters vragen bedekte schouders en knieen. Bij Patmos en bij de bekendste kerken liggen doeken klaar; bij de kleinere niet.

Betalen gaat met euro en met pin, ook op de kleine eilanden. Contant geld heb je nodig voor de veerboten, de bus en de kleine tavernes in het binnenland.

Reken op een middagsluiting in de dorpen tussen een uur of twee en vijf, precies in het midden van je havendag.

Wat het schip niet heeft

Er is geen waterpark, geen klimwand, geen ijsbaan en geen promenade met winkels over twee dekken. Dat scheelt in de prijs en het is de reden dat het schip in kleine havens past.

Er is ook geen keuze uit acht restaurants. Wie een week lang elke avond iets anders wil eten, komt hier tekort.

En er is geen afgesloten suiteafdeling met een eigen zwembad; de hutcategorieen verschillen in grootte en uitzicht, niet in toegang.

De cijfers op deze pagina

Je komt voor dit schip verschillende passagiersaantallen en tonnages tegen, afhankelijk van of de bron de maximale bezetting telt of de gebruikelijke bij twee personen per hut. De getallen hierboven komen uit het boekingssysteem waarmee wij werken en horen bij het aanbod dat je hieronder ziet staan.